Przyszedł na świat we wsi Joniny, w powiecie kościerskim.
Był wujem Alfonsa Flisykowskiego, dowódcy bohaterskiej obrony Poczty Polskiej w Gdańsku 1 września 1939 r.
Anastazy Wika-Czarnowski (1877-1940)
źródło: Gedanopedia
Anastazy Wika-Czarnowski po zakończeniu nauki szkolnej i odbyciu służby wojskowej był urzędnikiem rejencji gdańskiej, następnie kuratorium szkolnego, od 1908 r. pracownikiem służby pocztowej w Brodnicy.
W Gdańsku zamieszkał w 1914 r. Po wybuchu I wojny światowej, w latach 1915-1919 był urzędnikiem wojskowy w randze oficerskiej w niemieckiej 89 Dywizji Piechoty.
Od stycznia 1920 r. Anastazy Wika-Czarnowski pracował jako referent pocztowy w Gdańsku. Otrzymał pełnomocnictwo jako komisarz rządu polskiego do przejęcia z rąk niemieckich urzędów pocztowych w Łasinie, Szembruku, Szynwałdzie i Wydrznie wraz z przynależnymi doń pośrednictwami pocztowymi i telegraficznymi.
Zajmował się przygotowaniem polskiego personelu do obsługi pocztowej i telefonicznej oraz ochroną mienia przed celowym zniszczeniem przez Niemców, za co otrzymał Odznakę Honorową Frontu Pomorskiego.
Dekretem Ministerstwa Poczty Anastazy Wika-Czarnowski został mianowany referentem pocztowym w Gdańsku, od 1 stycznia 1923 r. wicedyrektorem, od 21 czerwca 1923 r. kierownikiem Polskiego Urzędu Pocztowego Gdańsk 3, a od 20 lutego 1929 r. naczelnikiem Polskiego Urzędu Pocztowo-Telegraficznego Gdańsk 1 przy Heveliusplatz (pl. Obrońców Poczty Polskiej).
W styczniu 1935 r. przeszedł na emeryturę.
Anastazy Wika-Czarnowski (stoi trzeci z lewej) w towarzystwie między innymi ks. Bronisława Komorowskiego (stoi czwarty z prawej), ks. Stanisława Nagórskiego (stoi trzeci z prawej), ks. Franciszka Rogaczewskiego (stoi drugi z prawej), ks. Mariana Góreckiego (stoi pierwszy z prawej), bp. Eduarda O’Rourke (siedzi drugi z prawej) i Komisarza Generalnego RP w Gdańsku Kazimierza Papée (siedzi obok, drugi z lewej)
źródło: Gedanopedia
Działał m.in. w Gminie Polskiej, Związku Polaków, Gminie Polskiej Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku, Związku Harcerstwa Polskiego i Klubie Sportowym Gedania.
Udzielał się też w amatorskim ruchu artystycznym oraz komitecie budowy kościoła św. Stanisława Biskupa Męczennika przy Heeresanger (al. Legionów) - był fundatorem jednego z umieszczonych tam witraży.
W 1930 r. Anastazy Wika-Czarnowski kandydował bez powodzenia z listy polskiej w wyborach do gdańskiego Volkstagu (parlament Wolnego Miasta Gdańska).
W 1931 r. odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi ("za zasługi w służbie państwowej").
W Gdańsku mieszkał przy Trojangasse (ul. Seredyńskiego), następnie przy Marienstrasse 26 (ul. Wajdeloty).
1 września 1939 r. Anastazy Wika-Czarnowski został aresztowany w Gdańsku przez Niemców. Był więziony w przejściowym obozie dla jeńców cywilnych w Victoriaschule i w obozie koncentracyjnym Stutthof.
Został rozstrzelany 22 marca 1940 r. w masowej egzekucji 67 działaczy polonijnych z Wolnego Miasta Gdańska oraz Pomorza w nadleśnictwie Stegna w pobliżu obozu Stutthof.
Szczątki ofiar ekshumowano w listopadzie–grudniu 1946 r. i w kwietniu 1947 r. pochowano na cmentarzu na Zaspie.
Był żonaty. Miał syna i córkę, która zginęła w 1943 r. w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück.
Tablica pamiątkowa Bogumiły i Anastazego Wika-Czarnowskich przy ul. Wajdeloty 26, ufundowana przez Instytut Pamięci Narodowej
źródło: Gedanopedia
Od 29 marca 2001 r. Anastazy Wika-Czarnowski jest patronem ulicy w Gdańsku-Przymorzu Wielkim (Jelitkowski Dwór).
Jego nazwisko figuruje na tablicy poświęconej poległym i pomordowanych w czasie II wojny światowej pocztowcom, która znajduje się w westybulu dawnego Polskiego Urzędu Pocztowo-Telegraficznego Gdańsk 1 przy pl. Obrońców Poczty Polskiej 1-2, oraz na tablicy poświęconej harcerzom gdańskim, którzy zginęli w latach II wojny, odsłoniętej w 1981 r. na gdańskim Domu Harcerza.
22 marca 2023 r. na domu przy ul. Wajdeloty 26 odsłonięto upamiętniającą go i żonę tablicę pamiątkową.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
