13 lutego

Urodził się 25 kwietnia 1936 r. w Warszawie. 

 

Jego ojciec, Stefan Latoszek, kapitan Wojska Polskiego, został w 1940 r. zamordowany przez NKWD, jego nazwisko figuruje na liście katyńskiej.

 

 

Po powstaniu warszawskim (1944) mieszkał w Kielcach, gdzie ukończył Państwowe Liceum Ogólnokształcące Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. 

 

Następnie, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie: w 1961 r. ukończył studia pedagogiczne, w 1965 r. studia socjologiczne. W 1972 r. uzyskał tytuł doktora. 

 

W 1987 r. na podstawie rozprawy “Więzi i przejawy integracji w grupach i zbiorowościach społeczeństwa gdańskiego pod koniec lat siedemdziesiątych” Marek Latoszek habilitował się na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego (UG). 

 

Od 1989 r. na stanowisku docenta Akademii Medycznej w Gdańsku. Od 1992 r. profesor nadzwyczajny AMG (uczelniany), od 2004 r. profesor zwyczajny. W 2006 r. przeszedł na emeryturę.

 

Marek Latoszek pracował w AMG od 1965 r. W latach 1978-2006 był kierownikiem Zakładu Socjologii Medycyny i Patologii Społecznej AMG. 

 

M.in. wchodził w skład kolegium redakcyjnego „Gazety AMG”, w roku akademickim 1993/1994 był jej redaktorem naczelnym. 

 

W latach 1980–1982 kierował Pracownią Socjologii Morskiej Instytutu Filozofii i Socjologii PAN w Gdańsku, która – w ramach szykan za badania nad strajkami – została zamknięta w okresie stanu wojennego. 

 

W latach 1989–1991 Marek Latoszek pracował w Gdańskim Instytucie Teologicznym i także (na pół etatu) w Instytucie Filozofii i Socjologii UG, w 1999–2003 w Wyższej Szkole Dziennikarstwa im. Melchiora Wańkowicza w Gdyni. 

 

Był założycielem i kierownikiem Katedry Socjologii w Kaszubsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Wejherowie (2003).

 

Główne zainteresowania badawcze prof. Marka Latoszka koncentrowały się wokół ruchu społecznego „Solidarność”, regionalistyki kaszubsko-pomorskiej i gdańskiej. 

 

Podejmował także zagadnienia związane m.in. z zastosowaniem metody biograficznej w badaniach nad współczesnością, z metodologią badań socjologicznych, a także z socjologią medycyny. 

 

Wyniki badań prezentował na kilku międzynarodowych kongresach. 

 

W 1972 jako jeden z pierwszych rozpoczął badania nad narkomanią wśród młodzieży. 

 

W 1985 r. prof. Marek Latoszek zapoczątkował badania nad Kaszubami. 

 

Ich owocem były pierwsze od ponad wieku ustalenia dotyczące liczebności tej grupy regionalno-etnicznej (500 000) oraz praca zbiorowa “Kaszubi. Monografia socjologiczna” (1990). 

 

Ponadto autor, współautor lub redaktor między innymi publikacji: “Sierpień ’80 i Wałęsa. Relacje z pamiętników” (1981), “Metodologiczne problemy zastosowania metody biograficznej do badań nad współczesnością” (1987), “Więzi i przejawy integracji w grupach i zbiorowościach społeczeństwa gdańskiego pod koniec lat siedemdziesiątych” (1987), “Sierpień ’80 we wspomnieniach. Relacje z Wybrzeża” (1991) “Pomorze. Zagadnienia etniczno-regionalne” (1996), “Solidarność. Dwadzieścia lat później” (2001), “Dziedzictwo Solidarności – dar dla tożsamości Gdańszczan” (2003 - praca wydana z okazji I Światowego Zjazdu Gdańszczan), a także “Solidarność w imieniu narodu i obywateli” (2005). 

 

Od 1980 r. działał w strukturach Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Współpracował m.in. z Ośrodkiem Prac Społeczno-Zawodowych Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”. 

 

Wielokrotnie pełnił funkcje przewodniczącego i wiceprzewodniczącego gdańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. 

 

W latach 1991–1993 pierwszy zastępca sekretarza generalnego, w 1993–1995 skarbnik, w 1995–1998 prezes Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, założyciel i przewodniczący Komisji Socjologicznej. 

 

Przez dwie kadencje był sekretarzem Komitetu Etyki w Nauce przy Prezydium PAN (1999–2006). 

 

W okresie 1992–1993 Marek Latoszek wykonywał ekspertyzy na temat aktualnej sytuacji społeczno-politycznej na zamówienie Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. 

 

Laureat m.in. Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza w kategorii nauk humanistycznych za całokształt badań dotyczących ruchu społecznego „Solidarność” oraz problematyki regionalizmu i etniczności (2008).

 

Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi (1988), Medalem 50-lecia AMG (1995), Medalem Tysiąclecia Gdańska (1997), Medalem 25. Rocznicy Podpisania Porozumień Sierpniowych, przyznanym przez Prezydenta Miasta Gdańska (2005).

 

Był żonaty. 

 

Zmarł w Gdańsku. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Kielcach.