Profesor Marek Podhajski urodził się 7 kwietnia 1938 roku w Nowogródku. Karierę rozpoczął w 1958 roku w Bydgoszczy, gdzie pracował jako nauczyciel teorii muzyki. Trzy lata później związał się z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Sopocie, a następnie z Akademią Muzyczną w Gdańsku.
W 1972 roku uzyskał stopień doktora w zakresie teorii muzyki oraz tytuł docenta. Dekadę później otrzymał tytuł profesora sztuki muzycznej, a w 1993 roku – stopień doktora habilitowanego w zakresie muzykologii. Przez niemal dwie dekady, w latach 1972–1990, należał do kluczowych postaci kierujących życiem naukowym gdańskiej uczelni muzycznej.
Wspólna pamięć Gdańska. Świętujemy 100-lecie urodzin prof. Andrzeja Zbierskiego
Wybitny badacz muzyki
Pełnił liczne funkcje akademickie: był dziekanem Wydziału Wychowania Muzycznego (1972–1975), następnie dziekanem Wydziału Kompozycji i Teorii Muzyki (1975–1978), a w latach 1972–1978 kierował Katedrą Kompozycji i Teorii Muzyki. Dwukrotnie obejmował stanowisko dyrektora Instytutu Teorii Muzyki (1978–1982 oraz 1987–1990), a w latach 1982–1984 pełnił funkcję prorektora uczelni. To właśnie w tym okresie odegrał kluczową rolę w kształtowaniu zaplecza naukowego instytucji – był inicjatorem powołania Instytutu Teorii Muzyki, założył uczelniane wydawnictwo oraz zainicjował cykle międzynarodowych sesji naukowych, które na trwałe wpisały się w kalendarz muzykologicznych debat.
Równolegle prowadził intensywną działalność dydaktyczną poza Trójmiastem. W latach 1976–1979 był zatrudniony w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie, a w latach 1979–1989 w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku. Od 1994 roku związany był z Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie pracował jako profesor, a od 1998 roku na etacie naukowo-badawczym. Wyjątkowym rozdziałem jego biografii była praca w latach 1990–2005 w szkole muzycznej w Akureyri na Islandii.
Szacunek, otwartość, tolerancja. Dzień Patrona w ULO im. Pawła Adamowicza
Znakomity dorobek
Był autorem cenionych publikacji z zakresu teorii muzyki, w tym Dictionary of Icelandic Composers (1997), pionierskiej publikacji dokumentującej islandzką twórczość kompozytorską. Wcześniej opublikował m.in. pracę “Interpretacja matematyczno-logiczna elementarnych pojęć harmonii funkcyjnej” (1974), a także “Formy muzyczne” (1991) oraz studium „Nowy system muzyki ks. Jana Jarmusiewicza w perspektywie polskich prac z harmonii XIX wieku” (1992). Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się na warsztacie kompozytorskim twórców XX wieku – ze szczególnym uwzględnieniem kompozytorów polskich – problematyce techniki dźwiękowej, teorii i analizie form muzycznych oraz dziejach polskiej myśli o muzyce. Był także promotorem licznych prac dyplomowych i doktorskich.
Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną był wielokrotnie nagradzany. Otrzymał Srebrny (1976) i Złoty (1978) Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983) oraz Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2013). W 2007 roku uhonorowano go Nagrodą Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis”, a w 2021 roku Nagrodą Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury.
Był mężem prof. Anny Podhajskiej – wybitnej biotechnolożki.
* tekst na podstawie materiałów Gedanopedii
