Urodził się 23 maja 1887 r. w Jaworze k. Wąbrzeźna (dziś woj. kujawsko-pomorskie).
Ignacy Szymański (1887-1962)
źródło: Gedanopedia
W Gdańsku wraz z rodziną od 1912 r.
Pracował jako krawiec w Urzędzie Mundurowym XVII Korpusu Armijnego (Korps-Bekleidungsamt des XVII. Armeekorps).
W 1914 r. został powołany do wojska niemieckiego. Brał udział w bitwie pod Verdun we Francji, jednej z największych podczas I wojny światowej.
W kwietniu 1923 r. Ignacy Szymański zatrudnił się w Polskich Kolejach Państwowych (PKP) jako pracownik umowny (dziennie płatny), początkowo w Wagonowni Gdańsk Główny, a następnie w Ekspedycji Pospiesznej Gdańsk Główny, Ekspedycji Kolejowej Gdańsk Kanał Kaszubski, a od listopada 1937 r. w Ekspedycji Kolejowej Gdańsk Południe na stanowisku magazynowego.
Ignacy Szymański z żoną Marianną, rok 1961
źródło: Gedanopedia
Był członkiem Gminy Polskiej, Gminy Polskiej Związku Polaków, Kolejowego Klubu Sportowego, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Polskiego Zrzeszenia Pracy, Towarzystwa byłych Wojaków w Gdańsku, Towarzystwa Ludowego „Jedność”, Związku Podoficerów Rezerwy. W wyborach w 1929 r. kandydował z listy polskiej do kolejowej rady robotniczej.
Wybuch II wojny światowej zastał Ignacego Szymańskiego na terenie Polski. W połowie września 1939 r. zdecydował się wrócić do Gdańska.
25 lub 26 września 1939 r. został aresztowany razem z synem Mieczysławem. Najpierw osadzony w gdańskim więzieniu, następnie w obozie w Nowym Porcie.
W początkach października 1939 r. Ignacy Szymański w grupie innych więźniów został wysłany przez Niemców na przymusowe roboty rolne w Jankendorfie (Jankowo) koło Elbląga. Pracował tam u gospodarza Hübnera.
W styczniu 1940 r. trafił do obozu koncentracyjnego Stutthof (więzień nr 5201), gdzie zajmował się krawiectwem.
Ignacy Szymański wziął udział w rozpoczętej 25 stycznia 1945 r. ewakuacji obozu Stutthof (tzw. Marsz Śmierci), w trakcie której udało mu się w Żukowie uciec wraz z synem.
Po zakończeniu wojny ponownie zatrudnił się w PKP jako magazynier handlowy na stacji Gdańsk Wrzeszcz.
W 1947 r. zeznawał jako świadek w procesie załogi KL Stutthof.
Był żonaty, miał sześcioro dzieci.
Przed wojną Ignacy Szymański mieszkał przy Am Holzraum 11 (dziś nie istnieje), Stiftswinkel 25 następnie 26 (ul. Robotnicza). Po wojnie we Wrzeszczu przy ul. Zbyszka z Bogdańca 54.
Został pochowany na cmentarzu Srebrzysko.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
