Dekret ogłoszono publicznie 3 kwietnia 1945 r. na wiecu z okazji wyzwolenia Gdańska na Placu Zamkowym w Warszawie w obecności ok. 50 tysięcy osób. Dokument wszedł w życie z dniem ogłoszenia drukiem 7 kwietnia 1945 r.
źródło: Gedanopedia
Województwo ze stolicą w Gdańsku, obejmowało w chwili powołania sześć przedwojennych powiatów ówczesnego polskiego województwa pomorskiego: gdyńsko-grodzki, kartuski, kościerski, morski (od 1951 r. wejherowski), starogardzki (6 lutego 1950 r. miasto Starogard przemianowano na Starogard Gdański) i tczewski.
W skład województwa gdańskiego wszedł także teren przedwojennego Wolnego Miasta Gdańska tj. powiat nowodworski, miasto Gdańsk, powiat gdański z miastem Sopotem.
Dekret, nie uznający włączenia Wolnego Miasta Gdańska do Niemiec 1 września 1939 r., znosił na jego byłym obszarze "przepisy dotychczas obowiązującego ustawodawstwa” i rozciągał na nie „ustawodawstwo obowiązujące na pozostałej części województwa gdańskiego”. Zapis znalazł potwierdzenie w jednej z uchwał konferencji w Poczdamie z 2 sierpnia 1945 r., przyjmującej, że obszar byłego WMG znajduje się w granicach państwa polskiego i nie stanowi części radzieckiej strefy okupacyjnej w Niemczech.
7 lipca 1945 r. do województwa gdańskiego przyłączono powiaty elbląski, kwidzyński, malborski i sztumski z byłej prowincji Ostpreussen (Prusy Wschodnie) i aktualnego okręgu warmińsko-mazurskiego, oraz powiaty bytowski, lęborski, miastecki, sławieński i słupski z byłej prowincji Pommern i aktualnego okręgu zachodniopomorskiego.
W sierpniu 1946 r. z granic województwa wyłączono i przyłączono do powstałego wówczas województwa szczecińskiego powiaty miastecki, sławieński i słupski.
W 1946 r. województwo gdańskie było najmniejszym z 14 województw w Polsce. Zajmowało obszar 10 725 km² z 14 powiatami, 24 miastami, 11 gminami wiejskimi i ponad 730 tysiącami mieszkańcami.
W 1967 r. województwo dzieliło się na powiaty miejskie (grodzkie): Elbląg, Gdańsk, Gdynia, Sopot, Tczew i ziemskie: Elbląg, Kartuzy, Kościerzyna, Kwidzyn, Lębork, Malbork, Nowy Dwór Gdański, Gdańsk (z siedzibą w Pruszczu Gdańskim), Puck, Starogard, Sztum, Tczew, Wejherowo, oraz 87 gmin. Ludność w 1965 r. wynosiła ponad 1,3 miliona.
Graniczyło z województwem szczecińskim (1945–1950), bydgoskim, koszalińskim (od 1950) i olsztyńskim.
25 maja 1975 r. powstało województwo gdańskie w nowym kształcie na mocy ustaw o nowym podziale administracyjnym Polski - wprowadzono wówczas podział na 49 województw i zniesiono powiaty. Województwo gdańskie zostało wówczas pomniejszone głównie na rzecz nowo powstałych województw elbląskiego (Elbląg, Malbork, Kwidzyn, Sztum, Nowy Dwór) i słupskiego (Słupsk, Lębork).
Ostatecznie, województwo gdańskie zniknęło z mapy Polski 1 stycznia 1999 r. wchodząc w skład województwa pomorskiego. Stało się to w wyniku reformy administracyjnej, która podzieliła kraj na 16 województw.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
