Ogień gasiło osiem jednostek straży pożarnej.
Siedziba zakładów „Bałtyk” w Oliwie (2016). Zakład nr 1 przy ul. Droszyńskiego powstał na bazie fabryki czekolady Anglas (The Anglo-Asiatic Company Limited) powstałej w Wolnym Mieście Gdańsku w 1923 r.
źródło: Gedanopedia
O pożarze w “Bałtyku” tak pisał “Dziennik Bałtycki”:
W niedzielę wczesnym rankiem mieszkańcy Oliwy zostali zbudzeni wyciem syren. Nad Zakładem Produkcji Czekolady oliwskiego “Bałtyku” pojawiła się gęsta chmura czarnego dymu. Płonęły stare hale fabryczne.Kilka minut przed godziną 5, dokładnie o 4.58 dozorca “Bałtyku” Marian Banaszak poinformował straż pożarną o katastrofie. Jako pierwszy na miejsce pożaru przybył oddział strażaków pod dowództwem ogniomistrza Mirosława Namirowskiego, a następnie kolejne sekcje. Dowództwo nad całością akcji przejął kapitan pożarnictwa Jerzy Nowak.Na miejsce pożaru przybył też zastępca komendanta miejskiego płk poż. Czesław Mierczyński.Pożar wyglądał niezwykle groźnie. Ogień bowiem trawił coraz większą powierzchnię zakładu. Stary pruski mur sprzyjał szybkiemu rozprzestrzenianiu się żywiołu. Zagrożone były również magazyny z łatwopalnym surowcem.Już o godzinie 5.50 udało się ogień zlokalizować i opanować, chociaż ugaszono go dopiero ok. godziny 11.20.Straty są znaczne. Spłonęła hala produkcyjna i zawalił się dach na powierzchni około 500 m kw. Trudno jeszcze dokładnie określić wysokość strat. Ocenia się je na ponad 11,5 mln zł. Uległo też zniszczeniu ok. 20 ton surowca kakaowego.
Gazeta podała także, że dochodzenie w sprawie przyczyn pożaru prowadzi Wydział Dochodzeniowy Wojewódzkiego Wydziału Spraw Wewnętrznych w Gdańsku.
Produkcja w "Bałtyku", 1948
źródło: Gedanopedia
Śledztwo – bez jednoznacznego wskazania winnych – umorzono pod koniec listopada 1983 r. Uznano, że najprawdopodobniej doszło do samozapłonu masy kakaowej w agregacie tzw. młyna. Dopuszczano także możliwość zwarcia w wymienionej w 1982 r. instalacji elektrycznej. Na pewien czas produkcja wyrobów czekoladowych w Gdańsku uległa ograniczeniu, a 139 pracowników z Oliwy zatrudniono na tzw. trzeciej zmianie w Zakładach nr 2 i 3.
Odbudowa zakładu nastąpiła w latach 1983–1985. W tym czasie z firmy VEB Maschinenfabrik w Heidenau (NRD) sprowadzono nowe maszyny do obróbki komponentów kakaowych.
Zakłady Przemysłu Cukierniczego “Bałtyk” powstały z połączenia trzech przedwojennych niemieckich fabryk tej branży: jednej w Oliwie oraz dwóch we Wrzeszczu.
Produkcja cukierków i czekolady w "Bałtyku" w 1948 r.
źródło: Gedanopedia
Szczyt swojego rozwoju osiągnęły w 1989 r. Wyprodukowano wtedy 9332 ton wyrobów cukierniczych (w tym 269 ton cukierków i 385 ton sezamek), a zysk przedsiębiorstwa wyniósł 10 331 mln zł.
W następnych latach, w związku z przekształceniami gospodarczymi po upadku komunizmu w Polsce, sytuacja zakładu uległa znacznemu pogorszeniu.
W 1992 r. wszystkie trzy gdańskie filie “Bałtyku”zostały przejęte przez fiński koncern cukierniczy Karl Fazer.
Wycofano wówczas znane wcześniej i cenione produkty „Bałtyku” zastępując je wyrobami produkowanymi według receptur skandynawskich. Firma w 2002 r. zmieniła swą nazwę na „Cloetta Fazer Polska”. Z czasem doszło do sprzedaży części majątku i zwolnień pracowników. W 2005 r. wstrzymano produkcję.
Ostatni zachowany Zakład nr 1 w Oliwie odkupiła polska firma „Bomilla” z Włocławka (Kujawsko-Pomorskie). Spółka reaktywowała nazwę „Bałtyk” oraz wróciła do tradycyjnych receptur. We Włocławku dwa zakłady produkują karmelki i drażetki, w Gdańsku powstają natomiast inne wyroby czekoladowe.
źródło m.in. Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
