Informacje o jego rodzicach oraz wykształceniu są nieznane.
Utrzymywał się z handlu antykwarycznego, ale nie posiadał własnego sklepu.
Wystawa zbiorów Eduarda Ludwiga Garbe, fot. Rudolf Theodor Robert Kuhn, 1881
źródło: Gedanopedia
Odbywał dłuższe podróże, zapewne w celach handlowych, co odnotowała policja w jego kartotece meldunkowej: w 1849 do Prabut, w 1856 i 1878 do Berlina, w 1871 do Lipska, w 1879 r. do Poczdamu.
W 1872 r. Eduard Garbe wydał w Gdańsku zbiór legend “Danziger Sagen. Poetisch bearbeitet” (“Legendy gdańskie. Opracowanie poetyckie” - wielokrotnie wznawiany, ostatnio w 2016 r. przez Hansebooks).
W okresie 1880–1881 zredagował 26 numerów czasopisma ze szkicami o historii i kulturze Gdańska “Der Artushof” (Dwór Artusa). W jednym z artykułów protestował przeciwko usuwaniu w Gdańsku przedproży, nazywając to „barbarzyństwem”.
Eduard Ludwig Garbe, "Danziger Sagen", 1872
źródło: Gedanopedia
W 1881 r. Eduard Garbe sprzedał za 9 tysięcy marek Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej swoją kolekcję rzemiosła artystycznego. Były to wyroby z metali, ceramika, meble i elementy wyposażenia wnętrz, broń biała, kilka rzeźb i egzotycznych ciekawostek. Łącznie 433 pozycje. Początkowo kolekcja eksponowana była w domu Oskara Bischoffa, stała się ona zalążkiem nowej placówki: Muzeum Rzemiosła Artystycznego (placówka w 1921 r. została zlikwidowana, a zbiory stały się jednym z działów Muzeum Miejskiego).
Jako rentier żył z pieniędzy uzyskanych za sprzedaż swojej kolekcji. Mieszkał samotnie w wynajętych pokojach: w Neugarten 21 (ul. Nowe Ogrody), Langgarten 9 (ul. Długie Ogrody) oraz Schmiedegasse 19 (ul. Kowalska).
Eduard Garbe zmarł 14 lipca 1896 r., w wieku 76 lat, w szpitalu Najświętszej Marii Panny. Jego zgon zgłosił do urzędu szpital, choć zwyczajowo robili to członkowie rodziny. Nie ukazał się w gdańskiej prasie ani jeden jego nekrolog.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
