2 kwietnia

1891: Przy ul. Mariackiej 37 wydrukowano pierwszy numer „Gazety Gdańskiej”, pierwszego w mieście polskiego pisma, odgrywało znaczącą rolę w życiu społeczno-politycznym gdańskiej Polonii, gazeta była wydawana przez prawie 50 lat, do 1939 r.
02.04.2026
Więcej artykułów poświęconych Gdańskowi znajdziesz na stronie głównej gdansk.pl
Założycielem, wydawcą i redaktorem “Gazety Gdańskiej” był do 1901 r. Bernard Milski (ur. 1856, zm. 1926), który odsprzedał wydawnictwo Józefowi Marianowi Palędzkiemu. Ponieważ nabywca wykonywał zawód adwokata, pismo było formalnie własnością jego rodziny, a od 1904 r. spółki wydawniczej.
Gazeta_Gdańska_redakcja
Redakcja „Gazety Gdańskiej” w roku 1928. Od lewej: Zofia Belling, Henryk Wieczorkiewicz, Maria Jezierska, Jadwiga Zaporowska, Gertruda Szramkówna, Albin Cywiński, Wilhelm Grimsmann, Mikołaj Freiman
źródło: Gedanopedia
 
Redakcja i drukarnia gazety mieściły się w latach 1891–1894 przy Frauengasse 37 (ul. Mariacka), w 1897 r. przy Breitgasse 56 (ul. Szeroka). 
 
W latach 1913–1920 właścicielem i redaktorem pisma był Jan Kwiatkowski, który odkupił je od Towarzystwa Wydawniczego „Gazeta Gdańska”. 
 
W 1920 r., po chwilowym przeniesieniu redakcji, wydawnictwa i drukarni na Kassubischer Markt 21 (Targ Kaszubski, obecnie nie istnieje), siedzibą do 1926 r. była odkupiona od kupca Eugena Bromberga dawna wytwórnia i składnica słodu przy Stadtgebiet 12 (Trakt św. Wojciecha 57). 
Budynek_„Gazety_Gdańskiej”_przy_Targu_Kaszubskim,_1935
Siedziba redakcji „Gazety Gdańskiej” w 1920 i 1932–1939 przy Targu Kaszubskim (nie istnieje), skrzyżowanie z ul. Korzenną, w budynku książnicy Polskiego Towarzystwa Księgarń Kolejowych „Ruch”, zdjęcie z roku 1935
źródło: Gedanopedia
 
Przez kilka miesięcy na przełomie 1921 i 1922 r. połączyła się z „Dziennikiem Gdańskim”  i była wydawana pod tytułem „Gazeta i Dziennik Gdański”. 
 
Po kilku zmianach własnościowych “Gazetę Gdańską” nabyło w 1926 r. Towarzystwo Wydawnicze „Drukarnia Bydgoska”. Redakcje gazety przeniesiono do Bydgoszczy. W Gdańsku pozostała jej filia. 
 
Po kolejnych przekształceniach własnościowych deficytową „Gazetę Gdańską – Gazetę Morską” (nowy tytuł) przejęła Pomorska Spółka Wydawnicza, później m.in. Spółdzielnia Wydawnicza „Gryf” (luty–marzec 1936) i od czerwca 1938 r. Narodowa Spółka Wydawnicza w Toruniu. 
 
Okresowo, a od marca 1935 r. stale, pismo było dofinansowywane przez polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych. 
 
W latach 1921–1922 wydawano niemiecką edycję: „Deutsche Morgenausgabe der Gazeta Gdańska”. 
 
Od 1929 r. redakcja ponownie mieściła się w Gdańsku. Do kwietnia 1932 r. w budynku Dyrekcji Kolei, następnie ponownie przy Kassubischer Markt 21 (Targ Kaszubski). 
 
Duży wpływ na profil “Gazety Gdańskiej” wywarł Władysław Cieszyński, od 1926 r. współredaktor, w latach 1927–1932 redaktor naczelny.
 
Początkowy nakład gazety wynosił 600 egzemplarzy, by sporadycznie wzrastać do 25 500 egzemplarzy (1922). 
 
“Gazeta Gdańska” występowała często w obronie praw Polaków w  mieście. Miała niebagatelny wpływ na integrację ludności polskiej w Gdańsku, zdominowanym przez Niemców. 
 
3 czerwca 1967 na budynku Domu Prasy przy Targu Drzewnym odsłonięto tablicę poświęconą o następującej treści: 
 
PAMIĘCI KOLEGÓW / DZIENNIKARZY / KTÓRZY WALCZYLI / NA ŁAMACH PISMA / GAZETA GDAŃSKA / W LATACH 1891 – 1939 / O POWRÓT GDAŃSKA I ZIEMI / GDAŃSKIEJ DO MACIERZY / ODDZIAŁ MORSKI STOWARZYSZENIA /DZIENNIKARZY POLSKICH / GDAŃSK 1967. 
4 sierpnia 1984 r. pamiątkową tablicę odsłonięto też przy ul. Mariackiej 37. 
 
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska