Pochodził z Głogowa (dziś Dolnośląskie).
Po osiedleniu się rodziców w Tczewie (ojciec był urzędnikiem pocztowym) uczęszczał w latach 1870–1875 do średniej szkoły św. Jana w Gdańsku (mieszkał na stancji).
Siedziba firmy armatorsko-spedycyjnej „Johannes Ick” w spichrzu „Miedź” (naprzeciwko Żurawia), między spichrzami „Oliwskim” i „Panna” - od 2000 r. główna siedziba Narodowego Muzeum Morskiego
źródło: Gedanopedia
Zawodu kupca uczył się, pracując w gdańskich firmach handlowych.
Początkowo prowadził firmę handlu komisowego.
Od 1896 r. pracował w firmie żeglugowo-spedycyjnej "Johannes Ick", w której został współudziałowcem. Przedsiębiorstwo działało w porcie gdańskim (spichrz "Miedź" na Szafarni) oraz w Hamburgu, gdzie funkcjonowała filia zajmująca się żeglugą morską. Posiadała własne statki pełnomorskie oraz jednostki techniczne i zaopatrzeniowe do obsługi statków w porcie gdańskim i rejonie dolnego odcinka Wisły.
Siedziba firmy armatorsko-spedycyjnej „Johannes Ick” przy Schäferei 12/14 (ul. Szafarnia) w roku 1939
źródło: Gedanopedia
W latach 1907–1914 Herman Gustav Brämer był członkiem gdańskiej Rady Miejskiej.
Od 1894 r. należał do Korporacji Kupców Gdańskich, a od 1914 r. zasiadał w jej zarządzie. W latach 1921-1925 był przedstawicielem Senatu Wolnego Miasta Gdańska w Radzie Portu i Dróg Wodnych.
Był właścicielem dwóch czynszowych kamienic przy Hundegasse 48 i 49 (ul. Ogarna), zakupionych od właścicieli firmy edytorskiej „Zeuner Bracia”.
Należał do gdańskiej loży wolnomularskiej Einigkeit.
Był żonaty, miał dwójkę dzieci.
Herman Gustav Brämer zmarł 8 stycznia 1926 r. Gdańsku.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
