5 lipca

W pięciodniowej wizycie w Polsce towarzyszył jej małżonek książę Henryk (Henri Marie Jean André de Laborde de Monpezat) oraz kilkuosobowa duńskiego dworu oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych. 

 

Goście przypłynęli w godzinach rannych królewskim jachtem „Dannebrog”. Pierwotny plan zakładał wpłynięcie jednostki do Gdańska, jednak ze względu na duże zanurzenie nie mógł zacumować w porcie jachtowym. 

 

Ostatecznie jacht przybył do Gdyni i zacumował przy Nabrzeżu Kościuszkowskim. Królewska jednostka wpłynęła do portu w eskorcie honorowej okrętu Marynarki Wojennej i duńskiego okrętu wojennego. 

 

Szef protokołu dyplomatycznego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Janusz Świtkowski po wejściu na pokład jachtu zaprosił królową do zejścia na polski ląd. Tam – w imieniu prezydenta Lecha Wałęsy – przybyłych powitał minister stanu w Kancelarii Prezydenta Janusz Ziółkowski w towarzystwie m.in. wojewody gdańskiego Macieja Płażyńskiego, prezydent Gdyni Franciszki Cegielskiej oraz dowódcy MW admirała Romualda Wagi. Na miejscu obecna była również Orkiestra Reprezentacyjna MW.

 

Na czas powitania na nabrzeżu rozłożono czerwony dywan. Królowa Małgorzata II ubrana była na biało, miała kapelusz z dużym rondem, haftowany płaszcz i białe pantofle. Książę Henryk wystąpił w mundurze oficerskim. 

 

Po oficjalnym powitaniu para królewska powróciła na jacht, przebrała się i na pokładzie motorówki, w towarzystwie adm. Romualda Wagi, popłynęła do Gdańska. 

 

Na wysokości Westerplatte królowa oddała pokłon temu miejscu, z powodu wcześniejszych komplikacji zrezygnowano jednak z pierwotnego zamiaru złożenia przez nią kwiatów pod pomnikiem Obrońców Westerplatte.

 

O godzinie 10.50 przybyłych gości powitał na Długim Pobrzeżu prezydent Gdańska Franciszek Jamroż. Następnie królewska para wyruszyła na krótki spacer Długim Targiem i ulicą Długą. Po Ratuszu Głównego Miasta oprowadzał ich dyrektor Muzeum Miasta Gdańska Adam Koperkiewicz. 

 

W Sali Czerwonej prezydent Franciszek Jamroż oraz wojewoda Maciej Płażyński wręczyli gościom pamiątkowe upominki – współczesną grafikę z widokiem miasta i kryształową cukiernicę ze srebrnym wiekiem.

 

Po opuszczeniu Ratusza Małgorzata II zamieniła kilka słów z podopiecznymi Fundacji „Sprawni Inaczej”. 

 

W dalszej kolejności para królewska udała się do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, gdzie witali ich arcybiskup Tadeusz Gocłowski i ksiądz Stanisław Bogdanowicz. Proboszcz kościoła NMP oprowadził gości po świątyni i ofiarował królowej medal wybity z okazji 650-lecia kościoła oraz dwie płyty kompaktowe z utworami gdańskiej muzyki dawnej. 

 

Szczególne zainteresowanie Małgorzaty II wzbudziły wystawiane dokumenty dotyczące jej przodków – trzech kolejnych Fryderyków i Christiana III. 

 

Wysłuchano też fugi i toccaty Jana Sebastiana Bacha zagranych na organach.

 

W Dworze Artusa odbyło się oficjalne śniadanie, wydane na cześć królowej przez wojewodę Macieja Płażyńskiego i prezydenta Franciszka Jamroża. 

 

Uroczystość przygotowało Stowarzyszenie Restauratorów Gdańskich, które zdecydowało się podać dania kuchni polskiej. 

 

Po śniadaniu, około godziny 14.00, Małgorzata II i jej małżonek złożyli wieniec pod Pomnikiem Poległych Stoczniowców. 

 

Kończąc tę część gdańskiej wizyty, para królewska udała się z lotniska w Rębiechowie rządowym samolotem Tu–154M do Warszawy na oficjalne spotkanie z prezydentem Lechem Wałęsą.

 

8 lipca 1993 r. o godzinie 11.45 duńscy goście powrócili z Warszawy na lotnisko w Gdańsku duńskim samolotem F–313. 

 

Protokół dyplomatyczny nie przewidywał oficjalnej ceremonii pożegnalnej. Królowa Małgorzata pozostała na pokładzie samolotu, opuścił go jedynie książę Henryk, witany na płycie lotniska przez wojewodę Macieja Płażyńskiego. 

 

Samolot z królową odleciał od razu do Danii, książę udał się zaś do Gdyni, na Nabrzeże Kościuszkowskie, gdzie obok fregaty „Dar Pomorza” cumował ogrodzony i strzeżony jacht królewski. Wyjściu jachtu z portu w drodze do Danii towarzyszyły pożegnalne syreny. 

 

Małgorzata II (duń. Margrethe Alexandrine Þorhildur Ingrid, ur. 16 kwietnia 1940 r. w Kopenhadze) była królową Danii od 14 stycznia 1972 do 14 stycznia 2024 r. Jej 52-letnie panowanie uczyniło ją drugim najdłużej panującym duńskim monarchą w historii, po Christianie IV Oldenburgu. Abdykowała na rzecz najstarszego syna.