5 czerwca

Pochodził ze Lwowa. 

 

Od 1936 r. uczęszczał do Szkoły Rodziny Wojskowej oraz szkoły imienia Józefa Piłsudskiego we Lwowie. 

 

We wrześniu 1939 r. został ewakuowany wraz rodziną z Huculszczyny przez Lwów i Warszawę do Modlina, a następnie do wsi Luszawa nad Wieprzem (niedaleko Kocka). 

 

W latach 1942–1944 uczęszczał na tajne komplety do Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, był członkiem Szarych Szeregów. 

 

Po powstaniu warszawskim Andrzej Perepeczko zamieszkał w Stobiecku Szlacheckim pod Radomskiem, gdzie po zakończeniu wojny uczył się w Państwowym Gimnazjum i Liceum Żeńskim i uzyskał w 1946 r. małą maturę. 

 

Naukę kontynuował w latach 1946–1950 w Państwowym Liceum Budownictwa Okrętowego „Conradinum” w Gdańsku. Odbył praktykę morską na statku s/s „Borysław”. W okresie 1949–1950 studiował na III roku Wydziału Mechanicznego Państwowej Szkoły Morskiej, gdzie uzyskał dyplom oficera mechanika okrętowego.

 

W latach 1950–1953 przeszedł przez wszystkie szczeble okrętowej służby mechanicznej, od palacza do mechanika wachtowego. Ze względów politycznych został pozbawiony prawa pływania na statkach i wysiedlony z Wybrzeża. 

 

W latach 1953–1955 odbył zastępczą służbę wojskową w batalionie pracy w kopalniach węgla kamiennego na Śląsku. 

 

W 1955 r. wrócił do Gdańska i podjął pracę jako konstruktor w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych nr 2, a od 1961 r. jako konstruktor projektant siłowni okrętowych w Zakładzie Konstrukcji Okrętów na Politechnice Gdańskiej. Rok później ukończył studia wieczorowe na Wydziale Budowy Okrętów PG (magister inżynier budowy okrętów w specjalności siłownie okrętowe).

 

Od 1962 r. Andrzej Perepeczko był wykładowcą w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni (dzisiejszy Uniwersytet Morski). 

 

W 1987 r. uzyskał dyplom morski oficera mechanika I klasy. Od 1988 r. profesor gdyńskiej Wyższej Szkoły Morskiej, 1991–1994 dziekan Wydziału Mechanicznego. W 1994 r. przeszedł na emeryturę. 

 

W 2000 r. Andrzej Perepeczko uzyskał doktor nauk humanistycznych za rozprawę “Działania operacyjno-taktyczne niemieckich okrętów podwodnych w latach pierwszej wojny światowej” (opublikowana pt. U-booty pierwszej wojny światowej, 2000).

 

Debiutował w 1956 r. książką „Kurs na świt”. 

 

Inne jego publikacje to: “Bój o Atlantyk” (1972), “Wojna za kręgiem polarnym” (1973), “O panowanie na Morzu Śródziemnym” (1974), “Dar Pomorza” (1974). 

 

Jest autorem wielu szkiców historycznych m.in. “Komandosi w akcji” (1978), “Od Mers el-Kebir do Tulonu” (1979), “Coronel i Falklandy” (1990),  “Podwodni komandosi” (1994), “Konie trojańskie III Rzeszy” (1996), “Burza nad Atlantykiem” (cztery tomy, 1999–2002), “Komandosi głębin: miniaturowe okręty podwodne i żywe torpedy w akcji” (2001), “Niemieckie krążowniki typu Admirał Hipper” (trzy części, 2003–2004).  

 

Na twórczość literacką dla dzieci i młodzieży Andrzeja Perepeczki składa się cykl powieści o “Dzikiej Mrówce” (1977, 1981, 1983, 1986, 1987), “Wojtek Warszawiak” (1984) i Skarb “Jantarowego Szlaku” (2002). 

 

Proza dla dorosłych to m.in: “Kurs na świt” (1966), “Listy z morza” (1968), “Chłopcy z Morskiej Szkoły” (1974), Drugi (1981), “Oni dwaj przez cały ten rejs” (1983), “Pana Jędrusia wyprawa po zielone runo” (1989), “Opowieści mórz popołudniowych” (trzy części, 2008–2010). 

 

Andrzej Perepeczko jest także autorem wspomnień “Z błękitów mórz w mrok kopalni – wspomnienia z okresu służby wojskowej w Batalionach Górniczych” (2005), poezji “Wiersze z morza” (2010), słuchowisk i gawęd radiowych. 

 

Mieszkał we Wrzeszczu. 

 

W 1970 r. literat otrzymał nagrodę im. Mariusza Zaruskiego, w 2002 r. Medal Księcia Mściwoja II, w 2015 r. Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury za całokształt pracy artystycznej oraz z okazji jubileuszu 45-lecia pracy. 

 

Żonaty, miał dwójkę dzieci.

 

Andrzej Perepeczko zmarł 9 listopada 2023 r. w Gdańsku. Spoczął na cmentarzu Srebrzysko.