3 października

Loża ta powstała w maju 1751 r. i podlegała berlińskiej loży matce Zu den drei Weltkugeln (Pod Trzema Globami). 11 lipca 1763 r. Loge Zu den drei Bleiwagen zainicjowała obchody wolnomularskiego święta Jana.

 

Aktywność loży zaniepokoiła Radę Miejską Gdańska, która zażądała szczegółowych wyjaśnień. Zamiast tego loża dostarczyła burmistrzowi spis swoich członków. 

 

Po zakazie działalności Loge Zu den drei Bleiwagen w jego obronie pojawiły się w Prusach artykuły w gazetach. 

 

Edykt Rady Miejskiej został anulowany w końcu 1763 r., a w styczniu loża 1764 r. została ponownie otwarta. Odbyła 15 posiedzeń. W okresie 1765-1770 była zamknięta. W tym czasie uzyskała patent loży królewieckiej Zu den drei Kronen (Pod Trzema Koronami). W maju 1775 r. powstała nowa loża Zu den drei Bleiwagen, podległa loży królewieckiej. Jej mistrzem został rektor gdańskiego Gimnazjum Akademickiego Daniel Gralath.  

 

Masoneria we współczesnym pojęciu pojawiła się w Gdańsku w połowie XVIII wieku i była powiązana z wolnomularstwem pruskim. Działające w tym czasie loże podporządkowane były wielkim lożom w Berlinie i Królewcu. 

 

Członkami wolnomularstwa gdańskiego byli najbardziej znaczący obywatele miasta, pełniący ważne funkcje w życiu publicznym, a przy tym bogaci. Składki członkowskie były wysokie (do kasy lożowej, na fundusz ubogich i na lożę matkę), do tego dochodziły opłaty za uzyskiwane stopnie wtajemniczenia. 

 

Oprócz Loge Zu den drei Bleiwagen w Gdańsku w XVIII i XIX wieku działało jeszcze kilka innych lóż wolnomularskich: 

 

 

W 1933 r. władze Wolnego Miasta Gdańska zakazały działalności masońskiej i przejęły budynki, z których korzystały loże wolnomularskie. 

 

W połowie lat 30. ub. wieku większość archiwaliów loży i cały księgozbiór został zdeponowany w Bibliotece Miejskiej (obecnie Polska Akademia Nauk Biblioteka Gdańska), dzięki czemu przechował się, z niewielkimi stratami, stanowiąc jedyną w Europie środkowowschodniej oryginalną bibliotekę masońską (liczy prawie 2300 woluminów).