Urodził się 15 listopada 1934 r. w Gdańsku.
Ludwik Kostro (1934-2023)
Fot. Błażej Śliwiński/ Gedanopedia
Jego ojciec Józef był powstańcem wielkopolskim, studentem Wydziału Budowy Maszyn Technische Hochschule Danzig (dzisiejsza Politechnika Gdańska), kierownikiem parowozowni w Dyrekcji Kolei w Wolnym Mieście Gdańsku, aktywnym członkiem szeregu gdańskich organizacji polonijnych, zamordowany w październiku 1941 r. w obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Matka Julia z domu Szenkler (Schenkler; spolszczone szkockie nazwisko Sinclair, zm. 1982 Gdańsk), była biuralistką, córką dyrektora jednego z banków poznańskich.
Miał młodszą o trzy lata siostrę Danutę.
Ludwik Kostro mieszkał z rodziną przy Kolkowgasse 18 (ul. Królikarnia, Dolne Miasto), następnie przy Ferberweg 5 (ul. Miszewskiego) oraz Jäschkentaler Weg 40 (u. Jaśkowa Dolina).
W lipcu 1939 r. z matką i siostrą wyjechał z Gdańska do wielkopolskiego majątku Kostrów we wsi Miaty, skąd usunięci przez Niemców mieszkali w pobliskim Trzemesznie. Tam rozpoczął naukę w niemieckiej szkole, matka pracowała jako księgowa w firmie transportowej. W 1945 r. powrócili do Gdańska.
Ukończył IV Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku-Nowym Porcie.
W latach 1952–1957 Ludwik Kostro odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. 21 grudnia 1957 r. przyjął święcenia kapłańskie w kościele (katedrze) Trójcy Świętej w Gdańsku-Oliwie.
W latach 1963–1964 studiował filozofię przyrody i nauki przyrodnicze na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, uzyskując magisterium.
Uczył się też fizyki na uniwersytecie La Sapienza w Rzymie. Był również prywatnie nieformalnym uczestnikiem studiów w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie.
W 1970 r. na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim uzyskał tytuł doktora z zakresu filozofii fizyki.
Po powrocie do kraju, w latach 1970–1974 był diecezjalnym duszpasterzem w Centralnym Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego przy kościele Najświętszego Serca Jezusowego (“kościół na Czarnej”) we Wrzeszczu oraz lektorem języka francuskiego i niemieckiego w Biskupim Seminarium Duchownym w Gdańsku-Oliwie.
Po 18 latach wystąpił z kapłaństwa.
Po tej decyzji w latach 1975–2006 był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Gdańskiego.
Od 1994 r. doktor habilitowany, od 1995 r. profesor Instituto per la Ricera di Base, Monteroduni (Włochy), od 1996 r. profesor uczelniany UG, od 2005 r. profesor nadzwyczajny (tytularny).
W okresie 1975–1982 Ludwik Kostro był kierownikiem Ośrodka Alliance Française przy Uniwersytecie Gdańskim.
Pełnił też funkcję kierownika Zakładu Logiki, Metodologii i Filozofii Nauki w Instytucie Filozofii UG (lata 1995–1996 i 1999–2006) i przez kilka miesięcy do marca 1997 r. (zrezygnował z uwagi na zły stan zdrowia) dyrektora Instytutu Filozofii i Socjologii UG.
Jednocześnie, w latach 1994–2004 pracował jako profesor nadzwyczajny w gdańskiej Akademii Muzycznej (Wydział IV Dyrygentury Chóralnej, Muzyki Kościelnej, Edukacji Artystycznej i Rytmiki), 1999–2005 w Gdańskiej Wyższej Szkole Humanistycznej (Wydział Pedagogiki), od 2004 r. na Wydziale Europeistyki, Politologii i Dziennikarstwa w Ateneum.
Ludwik Kostro był filozofem i antropologiem kultury.
Autor m.in. monografii “Alberta Einsteina koncepcja nowego eteru: jej historia, sens fizyczny i uwarunkowania filozoficzne” (1999, wersja angielskojęzyczna “Einstein and the Ether” wydana w 2000, tłumaczona także na język włoski w 2001 i grecki w 2004), dzieł naukowych “Chrześcijańska koncepcja przyrody całkowicie samowystarczalnej fizycznie” (2002), “Eros, seks i aborcja w ocenie katolicyzmu krytycznego” (2000).
Swoje prace z zakresu fizyki i historii fizyki publikował w uznanych czasopismach zagranicznych.
Zasiadał w kilku towarzystwach naukowych w kraju i za granicą oraz był członkiem komitetów redakcyjnych czasopisma dotyczących fizyki i filozofii.
Odznaczony m.in. Medalem Republiki Francuskiej (1988) i Złotym Krzyżem Zasługi (2001).
Ludwik Kostro został pochowany na cmentarzu Srebrzysko.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
