25 lipca

Podczas walk na Westerplatte Ignacy Zatorski miał stopień starszego legionisty. 

 

Przyszedł na świat we wsi Bugaj - dziś to dzielnica w centralnej części miasta Suchedniów (woj. świętokrzyskie). 

 

Powołany do odbycia czynnej służby wojskowej w 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach. Przeszkolony w specjalności celowniczego ciężkiego karabinu maszynowego. 

 

30 marca 1939 r. Ignacy Zatorski wraz z dziewięcioma innymi żołnierzami został przeniesiony do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte jako druga tura wiosennej wymiany załogi. 

 

W dniu wybuchu wojny 1 września 1939 r. znalazł się w składzie trzyosobowej placówki „Wał” pod dowództwem kaprala Edmunda Szamlewskiego. Po jej wycofaniu przebywał w placówce „Fort”. 

 

2 września 1939 r, podczas nalotu bombowego Ignacy Zatorski wraz z kapralem Edmundem Szamlewskim znalazł się w wartowni Nr 5 i poległ w jej ruinach. Miał 24 lata. Po kapitulacji został pochowany w zbiorowej mogile na Westerplatte.

 

W 2019 r. archeolodzy Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, prowadzący wykopaliska archeologiczne na Westerplatte, odnaleźli zbiorową mogiłę polskich żołnierzy poległych w obronie WST i pochowanych w pobliżu zniszczonej wartowni Nr 5 i tzw. willi oficerskiej. 

 

Wśród dziewięciu szkieletów naukowcy Zakładu Genetyki Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, na podstawie analizy DNA, zidentyfikowali Ignacego Zatorskiego jako szkielet oznaczony numerem 3. Jego uroczysty pochówek odbył się 4 listopada 2022 r. na nowym cmentarzu Żołnierzy Wojska Polskiego na Westerplatte.

 

Odznaczony pośmiertnie w 1945 r. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 

 

Od 21 maja 1998 r. wspólnie ze wszystkimi Westerplatczykami Ignacy Zatorski jest honorowym obywatelem miasta Gdańska.