Części dostarczono z Nowego Portu samochodami Gdańskiego Przedsiębiorstwa Transportu Budowlanego.
Archiwalne wydanie "Dziennika Bałtyckiego"
źródło: Bałtycka Biblioteka Cyfrowa
Na miejscu były montowane przez Gdańskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Miejskiego przez mieszane ekipy polsko-radzieckie. Do Gdańska przyjechało wtedy ok. 40–50 monterów z Leningradu (to dzisiejszy Petersburg w Rosji) pod kierunkiem inż. O. Nowikowa.
Miesiąc temu były tu jeszcze puste pola, na których buldożery i koparki rozpoczynały prace przy wykopach pod fundamenty. Obecnie wykonano fundamenty pod pierwszy budynek o długości 114 m, a cały plac budowy zaopatrzono w niezbędny sprzęt budowlany i prefabrykaty.
- donosił "Dziennik Bałtycki" w numerze z 25 sierpnia 1971 r.
Gotowe prefabrykaty - łącznie 2800 ton - transportował do Gdańska od 9 sierpnia 1971 r. statek „Starachowice” z Polskiej Żeglugi Morskiej. Jednostka odbyła łącznie 15 rejsów do Leningradu, kursując co 10 dni.
Bloki leningradzkie w trakcie budowy
źródło: Gedanopedia
Z ZSRR pochodziły też wiszące rusztowania i dwa dźwigi, sprowadzone drogą morską i przetransportowane w częściach z Nowego Portu 800-metrową kolumną samochodów.
Montaż pierwszego bloku rozpoczęto 10 września 1971 r., a w lutym 1972 r. wprowadzili się pierwsi lokatorzy.
Trzy dziewięciopiętrowe bloki typu 1-LG-600 zostały opracowane w latach 1966–1968 przez Lenprojekt przy Ludowym Komisariacie Budownictwa Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Prefabrykaty powstały Kombinacie Budownictwa Mieszkaniowego w Leningradzie-Awtowo.
W oficjalnej propagandzie bloki stanowiły dar zaprzyjaźnionego Leningradu dla stoczniowców Gdańska, mający pomóc miastu w rozwiązaniu kłopotów mieszkaniowych. W rzeczywistości, strona polska pokryła około 60 procent wszystkich kosztów.
Według wzorca (nieznacznie w Polsce zmienionego) każdy blok miał:
- 114 m długości
- 11,7 m szerokości
- 9290 m² powierzchni użytkowej
Jeden z bloków leningradzkich przy ul. Kołobrzeskiej
źródło: Gedanopedia
W każdym bloku było pięć klatek i łącznie 179 mieszkań:
- 35 jednopokojowych z kuchnią (o powierzchni 30,7 m²)
- 54 dwupokojowe (43,7 m²)
- 89 trzypokojowych (60 m²)
- jedno czteropokojowe (78 m²)
Budynki nie wymagały otynkowania, jedynie zewnętrznego malowania.
W Polsce w tym samym czasie, oprócz Gdańska, podobne bloki leningradzkie zbudowano w Szczecinie (15), w Policach (5) i Świnoujściu (4).
źródło m.in. Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
