Gdańszczanin był jedynym z Polaków, który zakwalifikował się do finału mistrzostw kontynentu we Włoszech.
Zygmunt Chychła (1926-2009)
źródło: Gedanopedia
W pierwszej rundzie Chychla walczy bardzo ostrożnie, blokując niebezpieczne prawe sierpy Austriaka i unika ciosów bitych z doskoków. Polak jest szybszy od przeciwnika i zawsze zdążył odskoczyć nim cios bity przez Kohleggera doszedł do celu. Tylko jedna kontra zawadza Chychłę nie robiąc zresztą na nim większego wrażenia. Runda wyrównana.Druga runda ma przebieg również wyrównany. Chychla trafia kilkakrotnie przeciwnika prostymi i sierpowymi w szczękę i żołądek, ale Austriak rewanżuje mu się niebezpiecznymi prawymi sierpowymi.Trzecia runda przyniosła ostateczne rozstrzygnięcie. Polak rusza do ataku z wielkim temperamentem. Lewy prosty dochodzi do celu i rzuca Kohleggera na liny. Gdańszczanin wykorzystuje ten moment i poprawia mocno w żołądek. Od tej chwili przewaga Polaka wzrasta i Austriak zostaje zepchnięty zupełnie do defensywy.Chychła otrzymał w nagrodę piękny pas z pozłacaną klamrą
- czytamy w relacji własnej z Mediolanu "Dziennika Bałtyckiego", autorstwa Jerzego Zmarzlika (21 maja, 1951)
Tytuł mistrza Europy Zygmunt Chychła powtórzył w 1953 r. w Warszawie.
Jak przystało na stalinowską prasę w artykule dziennikarza "DB" nie mogło zabraknąć zabrakło wątków propagandowych.
Nasz wyjazd do Mediolanu miał nie tylko znaczenie sportowe. Zademonstrowaliśmy tu, za „żelazną kurtyną“, że pięściarstwo polskie dzięki opiece państwa robi stałe postępy i swą godną postawą podkreśliliśmy nasze wyrobienie sportowe. Daliśmy dowód, że jesteśmy reprezentantami postępowej, czystej idei sportowej.KLASA ROBOTNICZA WŁOCH WALCZY Z KAPITALISTAMIPięściarze polscy spotkali się z robotnikami włoskimi. Nawiązali serdeczną nić przyjaźni między naszą drużyną a pracownikami fabryki samochodowej Alfa - Romeo. Przekonaliśmy się naocznie o ciężkich warunkach pracy robotników włoskich zarabiających znacznie mniej niż potrzeba na marną wegetację. Widzieliśmy kolonię domków dla bezrobotnych. W pokoju takiego domku gnieździ się po kilkanaście osób. Widzieliśmy bezrobotnych stojących z puszkami od konserw po rzadką zupę.Rozmawialiśmy z towarzyszami z Komunistycznej Partii Włoch tow. Mutti i Bramboli — kierownikami ruchu zawodowego w Lombardii. Opowiedzieli oni nam o działalności partii i związków zawodowych we Włoszech, o ostrej i nieustającej walce, którą prowadzą robotnicy włoscy z kapitalizmem, uciskiem i wyzyskiem. Pozdrowienia przesłali oni dla towarzyszy z Polski wyrażając podziw dla naszych osiągnięć, życząc nam sukcesów w walce o wykonanie planu 6-letniego, w walce o budowę socjalizmu w Polsce. My życzyliśmy im szybkiego zakończenia walki o zwycięstwo idei postępu we Włoszech.
"Dziennik Bałtycki", nr 138, 21.05.1951
źródło: Bałtycka Biblioteka Cyfrowa
Zygmunt Chychła urodził się 6 listopada 1926 r. w Gdańsku.
Był jednym z sześciorga dzieci Józefa Chychły (Chychło) (1890-1954), woźnego w szkole senackiej w Wolnym Mieście Gdańsku przy Weidengasse (ul. Łąkowa), odznaczonego Brązowym Krzyżem Zasługi (1953).
Treningi rozpoczął w 1938 r. w Gedanii. W listopadzie tego roku zadebiutował w walce pokazowej w przedmeczu KS Siła Wejherowo – Gedania.
Podczas II wojny światowej, w latach 1939–1943 Zygmunt Chychła był zawodnikiem Polizei-SV Danzig, w 1941 r. finalistą młodzieżowych mistrzostw III Rzeszy we Wrocławiu w wadze muszej.
W 1944 r. został wcielony do Wehrmachtu. Po wzięciu do niewoli we Francji służył następnie w szeregach 2. Korpusu Polskiego gen. Władysława Andersa we Włoszech.
W latach 1946–1953 ponownie był zawodnikiem Gedanii.
Zygmunt Chychła dwukrotnie uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich:
- 1948 w Londynie (ćwierćfinalista, V–VIII miejsce)
- 1952 w Helsinkach, gdzie zdobył złoty medal - pierwszy polskie złoto olimpijskie po II wojnie światowej
Reprezentacja Polski przed spotkaniem z drużyną ZSRR na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie - Zygmunt Chychła (czwarty z prawej), 12 października 1947 r.
źródło: Gedanopedia
Zygmunt Chychła był cztery razy indywidualnym mistrzem Polski: w 1948 (waga półśrednia), 1949, 1950 i 1952 (waga lekka).
W 1949 r. z Gedanią zdobył tytuł drużynowego mistrza Polski, w 1950 i 1952/1953 wraz z drużyną wywalczył brązowy medal.
Czterokrotny indywidualny mistrz Wybrzeża (1947, 1948, 1949, 1953).
Zygmunt Chychła (z prawej) w przegranej walce z Siergiejem Szczerbakowem podczas meczu Polska–ZSRR 6:10 na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie (12 października 1947 r.)
źródło: Gedanopedia
17 razy Zygmunt Chychła wystąpił w reprezentacji Polski – odniósł 15 zwycięstw, poniósł dwie porażki.
W początkach 1951 r. zdiagnozowano u niego postępującą gruźlicę - ze względu na utrzymujący się podwyższony stan gorączkowy nie został dopuszczony do marcowego turnieju z okazji VI Rocznicy Wyzwolenia Gdańska. Rok później nie wytrzymał też trudów turnieju w Moskwie (brał udział w dwóch z czterech spotkań polskiej kadry).
Przed mistrzostwami Europy w 1953 r. twierdzono, że jego choroba minęła, jednak po mistrzostwach Zygmunt Chychła zakończył karierę w wieku 27 lat.
W 1954 r. wraz z legendarnym trenerem Feliksem Stammem opiekował się jedną z grup wiekowych adeptów boksu w Cetniewie. Jako instruktor trenował też bokserów Gedanii (1954–1958).
W czasie kariery sportowej był pracownikiem Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. Po mistrzostwach w Mediolanie awansował na podporucznika Służby Ochrony Kolei (SOK).
W latach 1954–1958 Zygmunt Chychła zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej w Gdańsku. W 1954 r. wchodził w skład Komitetu Organizacyjnego Obchodów 500-lecia Powrotu Gdańska do Polski.
Propaganda PRL wykorzystywała jego sukcesy i popularność.
28 stycznia 1951 r. w Gdańsku przed spotkaniem Kolejarz/Gedania – Gwardia Warszawa w I lidze musiał odczytać odezwę sławiącą podpisaną właśnie umowę pomiędzy Polską i Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie granic państwowych.
Po igrzyskach olimpijskich w 1953 r. na pierwszej stronie „Przeglądu Sportowego” ukazał się artykuł, w którym poparł apel proradzieckiej Światowej Rady Pokoju w sprawie zakazu używania i rozpowszechniania broni atomowej, o którym wcześniej nic nie wiedział. W marcu 1953 r. „Dziennik Bałtycki” opublikował kondolencje, które rzekomo złożył radzieckim sportowcom po śmierci Józefa Stalina.
W Gdańsku mieszkał z rodziną przy ul. Kochanowskiego.
W 1958 r. po raz pierwszy wystąpił o zgodę na wyjazd do Niemiec, na zaproszenie brata żony, który po II wojnie światowej osiadł w Hamburgu.
W następnych latach Zygmunt Chychła był inwigilowany, przesłuchiwany, a jego korespondencję kontrolowała Służba Bezpieczeństwa. Został zdegradowany ze stopnia kapitana SOK i zwolniony z pracy. Był tragarzem w porcie. Aby utrzymać rodzinę sprzedawał swoje sportowe trofea.
W 1972 r. osiadł w Hamburgu. Władze PRL pozbawiły go polskiego obywatelstwa.
Po upadku komunizmu w 1989 r. sporadycznie przyjeżdżał do Gdańska, m.in. na pogrzeb siostry.
W Niemczech Zygmunt Chychła pracował na kolei, a pod koniec życia przebywał w Domu Seniora w Hamburgu. Zmarł tam 26 września 2009 r.
Uroczystość nadania tramwajowi imienia Zygmunta Chychły odbyła się na pętli tramwajowej na Chełmie, 1.04.2022
Jerzy Pinkas / www.gdansk.pl
Żonaty, ojciec trzech synów.
Za sukces w Mediolanie Zygmunt Chychła otrzymał tytuł „Mistrza Sportu”, a za wyczyn na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu. Po mistrzostwach Europy w Warszawie w 1953 r. otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.
W 1966 r. wyróżniony medalem "20-lecie kultury fizycznej w województwie gdańskim".
Zwycięzca w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na najlepszego sportowca Polski za rok 1951 i 1952.
W plebiscycie “Dziennika Bałtyckiego” w 1970 r. uznano go za najlepszego sportowca Wybrzeża 25-lecia.
Gościem uroczystości nadania tramwajowi imienia Zygmunta Chychły był słynny polski bokser Dariusz "Tiger" Michalczewski
Jerzy Pinkas/ www.gdansk.pl
W 2003 r. nadano mu honorowe obywatelstwo Gdańska - tytuł odebrał syn.
Od 2009 r. sportowiec jest patronem jednej z ulic w dzielnicy Chełm.
1 kwietnia 2022 r. jego imię otrzymał gdański tramwaj Pesa Duo 128 NG, o numerze bocznym 1080.
