Urodziła się 18 lutego 1911 r. we Lwowie.
Natalia Gołębska (pierwsza z lewej), Wanda Obniska i Stanisława Fleszarowa-Muskat podczas wręczania Nagród Prezydenta Miasta Gdańska w 1985 r.
źródło: Gedanopedia
Absolwentka Wydziału Pedagogiki Uniwersytetu Jagiellońskiego (wychowanie fizyczne). Po studiach, w latach 1933–1939, była nauczycielką wychowania fizycznego w gimnazjum w Zakopanem.
Od 1945 r. uczyła się w Studiu Dramatycznym Iwo Galla w Krakowie, które ukończyła już w Gdyni, gdzie pracowała u niego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. Tutaj też razem z Haliną Gall (żona Iwo Galla) reżyserowała poranki poetyckie i sztuki dla dzieci. Była propagatorką polskiej literatury dla najmłodszych.
Debiutowała w Teatrze Wybrzeże reżyserując “Jesienne bajeczki” (1946). W sumie zrealizowała tu trzy przedstawienia.
Później Natalia Gołębska zaangażowała się do Państwowego Teatru Lalki i Aktora „Miniatura” w Gdańsku. Debiutowała tu jako reżyserka spektaklem “Trzy niedźwiadki” Miloslava Dismana (1953).
Sięgała po literaturę regionalną np. “Dumną legendę” Franciszka Fenikowskiego (1954), opowiadającą marynistyczną legendę o Janie z Kolna.
W “Miniaturze” zrealizowała też m.in. “Szewczyka Dratewkę” Marii Kownackiej (1955), “Pastorałkę” we własnej inscenizacji i reżyserii, “Flisaka i Przydróżkę” Hanny Januszewskiej.
“Baśń o pięknej Parysadzie” Bolesława Leśmiana w jej adaptacji doczekała się kilkunastu realizacji w całej Polsce.
Rekordy popularności bił natomiast spektakl “Bo w Mazurze taka dusza” (jej opracowanie tekstu i reżyseria, 1962), który utrzymał się w repertuarze Teatru Miniatura przez ponad 20 lat. Spektakl ten zdobywał entuzjastyczne recenzje oraz uznanie na całym świecie i był nagradzany na międzynarodowych festiwalach.
Jako reżyserka i dramaturg Natalia Gołębska pracowała w teatrze „Miniatura” do 1971 r., w latach 1962–1971 także jego kierowniczka literacka.
Była także autorką sztuk: “Guli-Gutka” (Śpiewogra na kaszubską nutę) (Państwowy Teatr Lalki „Tęcza” w Słupsku, 1977), “Diabelskie skrzypce. Fantazja kaszubska” („Miniatura”, 1978), “Damroka i Gryf” (“Tęcza”, 1984).
Przetłumaczyła tekst przedstawienia “Jeden promyk słońca” Alexandra Popescu („Tęcza”, 1981).
Otrzymała m.in. Nagrodę Miasta Gdańska (1958), na III Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalkowych w Opolu zdobyła nagrodę za twórczość dramaturgiczną za tekst “Od Krakowa jadę” (1967), a 10 lat później za autorskie przedstawienie “Leć głosie po rosie”.
Laureatka nagrody „Splendor Gedanensis” za rok 1995.
Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1972).
W 1968 r., za całokształt pracy artystycznej w „Miniaturze” Natalia Gołębska otrzymała Order Stańczyka, przyznawany przez miesięcznik „Litery”.
Żona Jerzego Gołębskiego (1912-1995), m.in. zastępcy dyrektora Teatru Wybrzeże.
Artystka zmarła w Gdyni. Została pochowana na miejscowym Cmentarzu Witomińskim.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
