Dla przykładu, Bartosz z Bysewa pełnił w latach 1381–1390 wysoki urząd sędziego ziemskiego.
Dwór w Bysewie, rozbudowany i powiększony w początkach XX wieku według projektu Ernsta Augusta Schade
źródło: Gedanopedia
Na początku XV w. wieś została nabyta przez Krzyżaków, którzy podzielili ją na dwie części: Wielkie i Małe Bysewo. Centrum znajdowało się przy skrzyżowaniu obecnych ul. Budowlanych, Biologicznej i Przyrodników.
Po usunięciu Krzyżaków Bysewo był oddawane w dzierżawę, m.in. w 1570 r. dzierżawcą był Tomasz Sokołowski (trzymający także Jasień).
W końcu XVIII w. wieś była własnością Karola von Grabowskiego. Zniszczona w okresie napoleońskim, w 1820 r. zamieszkiwało ją 57 osób.
W 1870 r. był tu folwark (z dworem przy ul. Bysewskiej, rozebranym w latach 60. XX wieku, obecnie w tym miejscu jest budynek szkoły), 38 innych zabudowań i prawie pół tysiąca mieszkańców.
W II połowie XIX wieku Bysewo należało do Johanna Friedricha, który założył cegielnię (czynną do 2005 r.) i wybudował w miejscu poprzedniego nowy dwór (rozebrany w latach 60. XX wieku, obecnie w tym miejscu budynek szkoły).
Kolejnymi właścicielami byli: w 1894 r. kupiec Julius Schellwin i od 1903 r. Walter Hensel, żonaty z wdową po Heinrichu Auguście Glaubitzu.
Po 1910 r. do cegielni i dworu doprowadzono elektryczność, przed 1914 r. rodzina Henslów przebudowała i powiększyła dwór, dodano wieżę.
Po 1919 r. Bysewo znalazła się w granicach Polski, w 1936 r. majątek uległ częściowej parcelacji.
Wieś została zajęta przez Armię Czerwoną 21 marca 1945 r.
Bysewo zostało włączone w granice administracyjne Gdańska 1 stycznia 1973 r.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
