Porozumienie dla drzew działa
Przyjęta w styczniu br. pierwsza uchwała Społecznej Rady ds. Drzew, która opiniuje i doradza władzom miasta w sprawach związanych z ochroną, utrzymaniem i rozwojem zadrzewień w Gdańsku, dotyczyła pomników przyrody. Społecznicy rekomendowali szybsze kierowanie pod obrady Rady Miasta i rozpatrywanie przez radnych zgłaszanych przez mieszkańców drzew-kandydatów na pomniki. Uchwała przyniosła szybko efekty.
- Podczas sesji Rady Miasta Gdańska radni zdecydowali o ustanowieniu pięciu nowych pomników przyrody: okazałej sosny zwyczajnej i dębu szypułkowego w rejonie Matemblewa, jodły pospolitej w Renuszewie, buka zwyczajnego w lasach komunalnych w Oliwie i dębu szypułkowego przy ul. Migowskiej – mówi Piotr Kryszewski, dyrektor zarządzający ds. Zielonego Gdańska i wiceprzewodniczący Społecznej Rady ds. Drzew, reprezentujący w radzie stronę samorządową. - To zdrowe, dorodne drzewa o dużych rozmiarach i wysokiej wartości krajobrazowej, zgłoszone m.in. przez mieszkańców w ramach inicjatywy „Zgłoś drzewo na pomnik przyrody”. Dziękujemy wszystkim mieszkańcom, którzy wzięli udział w akcji zgłaszania drzew na pomniki przyrody!
Radni apelują: wstrzymać wycinkę drzew w Trójmiejskim Parku Krajobrazowym
Uchwały regulują także prowadzenie inwestycji drogowej – budowy ul. Nowej Opackiej – w sąsiedztwie istniejących pomników przyrody: topoli białej oraz grupy trzech sosen. Prace będą prowadzone z zachowaniem szczególnych zasad ochrony, pod nadzorem dendrologicznym i w sposób, który nie pogorszy stanu chronionych drzew.
Kwietniowa – XXVI - sesja RMG odbyła się w czwartek, 23 kwietnia i okazała się wyjątkowa w historii. Jeszcze nigdy bowiem nie powołano jednorazowo aż tylu nowych pomników przyrody. Poprzedni rekord padł w roku 2019, kiedy to jedna sesja zaowocowała czterema pomnikowymi drzewami.
Nowe pomniki
Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris)
Ta sosna rośnie na skraju historycznego traktu „Szwedzka Grobla” w leśnictwie Matemblewo od około 170-190 lat. Wykiełkowała prawdopodobnie w pierwszej połowie XIX wieku (ok. 1835–1855 r.), co sprawia, że jest to jeden z najstarszych zachowanych okazów sosny w tym rejonie, pamiętający czasy dawnej, pruskiej gospodarki leśnej w Oliwie.
Drzewo pełni funkcję naturalnej dominanty i punktu orientacyjnego dla piechurów zmierzających do punktu widokowego. Cechuje się rozłożystą, wysoko wyniesiona koroną o rozpiętości 10,5 m. i pokaźnymi rozmiarami: wysokością niemal dziesięciopiętrowca (28,5 m) i obwodem aż 316 cm na wysokości 1,3 metra.
Nowy pomnik przyrody. Hugo Conwentz patronem - dlaczego właśnie on?
Dąb szypułkowy (Quercus robur)
Ten kolejny pomnik przyrody jest w podobnym wieku jak wyżej wymieniona sosna – liczy sobie około 170-190 lat. Wykiełkował w pierwszej połowie XIX w. na terenie dzisiejszego kompleksu leśnego „Lasy Oliwskie” i jest cennym reliktem dawnej gospodarki leśnej i drzewem macierzystym dla wielu pokoleń okolicznych dębów.
Rośnie w bezpośrednim sąsiedztwo ścieżki leśnej i stanowi absolutną dominantę wysokościową w drzewostanie. Tak znaczna wysokość (38,5 m) jest rzadka nawet dla starych dębów i świadczy o doskonałej jakości siedliska oraz genotypie drzewa. Jego pień ma obwód 388 cm (na wysokości 130 cm), a rozpiętość korony – 10,5 m. Pień o tak dużej smukłości i wysokości jest ewenementem.
Jodła pospolita (Abies alba)
Nieco młodsza od poprzedników jodła pospolita (około 120 lat) również rośnie w Lasach Oliwskich i także jest cennym przykładem dawnej gospodarki leśnej. Wysokie na 31 metrów drzewo stanowi dominantę wysokościową w drzewostanie. To największy osobnik tego gatunku w wydzieleniu. Obwód pnia tej jodły na wysokości 130 cm osiąga 336 cm, a rozpiętości korony – 10,5 m.
Społeczna Rada ds. Drzew zaczęła pracę
Buk zwyczajny (Fagus sylvatica)
To kolejny mieszkaniec Lasów Oliwskich, rosnący tuż przy ścieżce leśnej, nieopodal ścieżki edukacyjnej „Zajęczej Doliny”. Dendrolodzy oszacowali jego wiek na około 135 lat i również wskazali jako cenny relikt dawnej gospodarki leśnej.
Wysoki na 28,5 m. pień powstał ze zrostu dwóch drzew i rozwidla się na wysokości 3,2 metra na dwa główne przewodniki. Jego obwód na wysokości 130 cm to aż 360 cm, a rozpiętość korony – 14 m.
Dąb szypułkowy (Quercus robur)
Ten około 140-160-letni dąb rośnie w kompleksie leśnym we Wrzeszczu pomiędzy ulicami Migowską i Wileńską, w sąsiedztwie obiektu historycznego „Ruiny Górzyny”. Wykiełkował w latach ok. 1860–1880 i stanowi cenny relikt dendrologiczny o wysokich walorach przyrodniczych, krajobrazowych i historycznych.
Jego pień o obwodzie 326 cm (na wysokości 130 cm) rozwidla się na wysokości 6 metrów na 2 główne przewodniki i osiąga wysokość 30 metrów i rozpiętość korony 9,5m.
Wszystkie pięć drzew zostało zgłoszonych jako kandydaci na pomniki przyrody przez mieszkańców Gdańska.
