Nowe święto
12 kwietnia 2026 r. po raz pierwszy obchodziliśmy Dzień Inwalidy Wojennego – święto ustanowione ustawą Sejmu. To gest narodowej pamięci i wdzięczności. Uznanie zasług i poświęcenia na rzecz ojczyzny osób, które w wyniku działań wojennych lub służby wojskowej doznały trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Data święta nawiązuje do I Zjazdu Zjednoczeniowego Związku Inwalidów Wojennych RP, który miał miejsce w dniach 12-17 kwietnia 1919 roku.
W Gdańsku członkowie Okręgowego Związku Inwalidów Wojennych RP spotkali się na uroczystości w Centrum Dolna Brama w czwartek. Przybyło kilkadziesiąt osób.
Stanisław Skrzypski, prezes Zarządu Okręgowego ZIW RP, w rozmowie z naszym portalem powiedział, że gdański oddział zrzesza ponad 400 osób - to inwalidzi po II wojnie światowej i ich rodziny.
- Inwalidzi po II wojnie mają dziś ponad 95 lat - powiedział nam Skrzypski. - Do naszych obowiązków należy pamięć o nich, odwiedzanie ich, opieka nam nimi. Oni wymagają naszej pomocy. Wszyscy powinniśmy mieć zakorzenioną w sobie powinność zajmowania się najsłabszymi.
Skrzypski dodał, że do związku inwalidów należą osoby, które walczyły w II wojnie światowej i tuż po niej. To żołnierze m.in. AK, Batalionów Chłopskich czy Armii Ludowej.
- Żołnierze ranni w czasie konfliktów w Iraku, Afganistanie czy niebieskie hełmy służące na misjach w całym świecie to żołnierze zawodowi, mający status weterana i obowiązują ich inne zasady prawne niż nas - wyjaśnił prezes.
W Centrum Dolna Brama pojawili się radny Andrzej Kowalczys, Janusz Marszalec - wicedyrektor MIIWŚ, Gabriela Dudziak - pełnomocniczka Prezydent Miasta Gdańska ds. seniorów i Wojciech Zemła - sekretarz miasta Sopotu.
Jak powstał ZIW?
Pierwsze organizacje skupiające inwalidów wojennych powstały przed odzyskaniem niepodległości. Były to działające w 1917 r. na terenie Galicji Komitet Inwalidów Żołnierzy oraz Klub Oficerów Inwalidów, które stanowiły zalążek przyszłego ruchu inwalidzkiego na ziemiach polskich. Z kolei w 1918 r. w Wielkopolsce powstały Gospodarcze Zrzeszenie Poznańskich Inwalidów Wojennych oraz Związek Towarzystw Kalek i Byłych Wojaków Polaków.
Niedługo później podobne struktury tworzyły się na terenach dawnego Królestwa Polskiego, a następnie na kresach II Rzeczypospolitej, organizując się jako Centralny Związek Inwalidów Wojennych. Zjednoczenie tych wszystkich środowisk nastąpiło w dniach 12–17 kwietnia 1919 r. podczas I Ogólnokrajowego Zjazdu Inwalidów Polskich w Warszawie, na którym powołano do życia Związek Inwalidów Wojennych RP.
