6 listopada

Duchowny przyszedł na świat w miejscowości Żwirynia (dziś Litwa). Miał czworo rodzeństwa - ojciec pracował na kolei.

 

Rodzina Bogdanowiczów przyjechała do Gdańska w 1946 r., zamieszkując na Krakowcu.

 

Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego. Po maturze Stanisław Bogdanowicz wstąpił do Gdańskiego Seminarium Duchownego, które ukończył w 1963 r. Przez następnych sześć lat był wikariuszem w kościele Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Pruszczu Gdańskim. 

 

W 1964 r. po postawieniu przez Urząd do Spraw Wyznań zarzutów dotyczących treści kazania wygłoszonego na odpuście św. Wojciecha, nie otrzymał paszportu na wyjazd na studia do Rzymu. W związku z tym podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim - w 1967 r. ukończył tam pedagogikę pastoralną. 

 

W latach 1968–1975 ks. Stanisław Bogdanowicz był referentem w Kurii Biskupiej w Gdańsku, w okresie 1969-1975 rektorem kościoła św. Andrzeja Boboli w Sopocie. 

 

Następnie, przez cztery lata był proboszczem kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny na Dolnym Mieście, przy ul. Łąkowej. 

 

W 1979 r. objął funkcję proboszcza parafii Najświętszej Marii Panny (NMP), którą pełnił do 2014 r. Jednocześnie, po przejęciu przez diecezję gdańską poewangelickiego kościoła św. Jana, był w nim rektorem (1991-1998).

 

11 września 1966 r. ks. Stanisław Bogdanowicz został aresztowany za „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości” (po zarekwirowaniu przez władze kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej), osadzony w Areszcie Śledczym w Lublinie, następnie w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów. W październiku 1966 r. został skazany wyrokiem Sądu Powiatowego w Lublinie na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na dwa lata. 

 

Pod koniec lat 70. XX wieku odprawiał msze św. z okazji  3 maja i 11 listopada. Umożliwiał też prowadzenie w kościele NMP głodówek w sprawie aresztowanych w maju 1980 r. działaczy opozycji antykomunistycznej Dariusza Kobzdeja i Tadeusza Szczudłowskiego. 

 

Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. ks. Stanisław Bogdanowicz ukrywał działaczy “Solidarności” oraz pomagał im uniknąć zatrzymania przez komunistyczne służby. Taką pomoc od niego otrzymali m.in. Jerzy Roman, Krzysztof Dowgiałło i Bogdan Borusewicz. Temu ostatniemu udzielił ślubu z  Aliną Pienkowską. 

 

W styczniu 1982 r. kapłan odwiedzał internowanych w Ośrodku Odosobnienia w Iławie i zabiegał u komendanta wojewódzkiego gdańskiej Milicji Obywatelskiej gen. Jerzego Andrzejewskiego o uwolnienie działaczy “S” aresztowanych za organizowanie w grudniu 1981 strajku w Porcie Gdańskim. 

 

Umożliwiał (mimo sprzeciwu komunistycznych władz) umieszczanie w kościele NMP tablic upamiętniających żołnierzy antykomunistycznego podziemia zbrojnego po 1944 r. oraz ofiary sowieckich i niemieckich represji.

 

W hierarchii gdańskiego Kościoła Katolickiego ks. Stanisław Bogdanowicz pełnił w różnych okresach ważne funkcje m.in. diecezjalnego duszpasterza kombatantów, rzemieślników, nauczycieli i wychowawców, członka Rady Kapłańskiej, Kolegium Konsultorów oraz wikariusza generalnego archidiecezji. 

 

Od 1996 r. z tytułem infułata. 

 

Autor kilkudziesięciu książek o historii oraz architekturze i dziejach gdańskich kościołów, także biografii jego przedstawicieli (wiele z nich także w wersji niemieckojęzycznej), w tym monografii “Kościół Gdański pod rządami komunizmu 1945–1984” (2000), “Lech Kaczmarek. Biskup Gdański” (1994), “Karol Maria Splett. Biskup Gdański czasu wojny, więzień specjalny PRL” (1995). Pisał też bajki dla dzieci (pod pseudonimem Stan Bogdan) m.in. “O małym Kostku i herbie Ferberów” i “Baśnie gdańskie”. 

 

Kapelan gdańskiego Stowarzyszenia Godność (zrzeszającego więźniów politycznych PRL). 

 

Wyróżniony m.in. nagrodą Prezydenta Miasta Gdańska za rozpowszechnianie kultury, sztuki i wiedzy o Gdańsku (1991), Nagrodą Artystyczną Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (2006), Nagrodą Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury za zaangażowanie i wkład w dzieło tworzenia gdańskiej kultury (2007) oraz Nagrodą Miasta Gdańska za Promocję Kultury Miasta Gdańska im. Marcina Opitza (2014).  

 

W latach 1997–2001 ks. Stanisław Bogdanowicz zasiadał w kapitule Medalu księcia Mściwoja II i Medalu św. Wojciecha. W 2001 r. uhonorowany tym drugim za starania o odzyskanie wywiezionych dzieł sztuki sakralnej, a także za osiągnięcia naukowe i autorskie.  

 

Odznaczony też został Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2008) oraz Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec I klasy (1998) za wyjątkowe zasługi w realizacji idei zbliżenia narodów polskiego i niemieckiego. 

 

Od 2004 r. honorowy obywatel miasta Gdańska. 

 

Zmarł 20 października 2017 r. w Gdańsku, w wieku 77 lat, niedługo po operacji usunięcia krwiaka mózgu. 

 

9 lutego 2023 r. jego imieniem księdza Stanisława Bogdanowicz nazwano skwer, między ul. Szeroką, Latarnianą, św. Ducha i Targiem Drzewnym. Dwa lata później odsłonięto w tym miejscu poświęconą duchownemu tablicę pamiątkową.