Przyszedł na świat we wsi Szwarcenowo koło Lubawy (dziś Warmińsko-Mazurskie).
Bronisław Kubicki (1883-1936)
źródło: Gedanopedia
W Lubawie był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Lubawie. Podczas I wojny światowej pracował w Niemczech (Westfalia, Nadrenia).
W Gdańsku Bronisław (Bruno) Kubicki zamieszkał w 1918 r.
Nabył restaurację (lokal typu nocnego) Cafe International przy Am Brausenden Wasser 5 (Przy Pieniącej się Wodzie, obecna ul. Wartka). Lokal został otwarty w styczniu 1919 r.
W tym czasie restauracja była częstym miejsce zebrań gdańskiej Polonii m.in. Towarzystwa Byłych Żołnierzy Polaków, Towarzystwa Młodzieży św. Stanisława Kostki, filii Zjednoczenia Zawodowego Polskiego i Towarzystwa Przemysłowców Polskich.
We wrześniu 1919 r. zawiązał się w niej pomorski Związek Polskich Urzędników Wojskowych.
Artykuł w "Dzienniku Bałtyckim" informujący o pożarze restauracji "Kubicki" w maju 1999 r.
źródło: Bałtycka Biblioteka Cyfrowa
Po uzyskaniu przez polskie organizacje własnych lokali na terenie Gdańska i Wolnego Miasta Gdańska, spotykali się tu na uroczystościach członkowie gdańskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i klubu Gedania.
Bronisław Kubicki należał do Naczelnej Rady Ludowej Gminy Polskiej oraz Związku Polskich Kupców i Przemysłowców. Z ramienia tej ostatniej organizacji w 1936 r. był jednym z kandydatów do Volkstagu (parlament Wolnego Miasta Gdańska).
W latach 1933–1936 był prezesem Okręgu I Gdańskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.
Bronisław Kubicki zmarł nagle na atak serca 31 grudnia 1936 r., w wieku 53 lat. Jego pogrzeb był wielką manifestacją polskości w Wolnym Mieście Gdańsku. Mszę w kościele Chrystusa Króla odprawił ks. Franciszek Rogaczewski, ciało złożono na cmentarzu św. Józefa i św. Brygidy przy Wielkiej Alei.
Syn Leonard (właściciel przedsiębiorstwa transportowego w Gdyni) zmarł w 1941 r. w KL Mauthausen-Gusen.
Dzisiejszy wygląd wnętrza restauracji "Kubicki"
źródło: Restauracja "Kubicki"
Restauracja, prowadzona do wybuchu II wojny światowej przez wdowę Władysławę, została skonfiskowana przez władze niemieckie. Lokal ocalał od zniszczeń wojennych. W 1945 r. powrócił w ręce Władysławy Kubickiej, która prowadziła ją z Romanem Groszewskim. Restauracja została upaństwowiona w 1949 r., po 1956 r. wróciła do rodziny.
W pożarze restauracji “Kubicki” w 1999 r. zniszczeniu uległo stylowe wyposażenie wnętrza i wiele eksponowanych rodzinnych pamiątek.
W 2010 r. została nabyta przez właścicieli niedalekiej (Targ Rybny) restauracji „Fellini” i gruntownie wyremontowana. W styczniu 2012 r. została ponownie otwarta.
Jeden ze sławnych gości "Kubickiego" w Gdańsku - ambasador Stanów Zjednoczonych Ameryki w Polsce Mark Brzezinski
Facebook/ Restauracja "Kubicki"
W latach powojennych i współcześnie legenda najstarszej gdańskiej restauracji ściąga do niej różne znamienite osoby.
W “Kubickim” bywali między innymi hiszpański polityk Mariano Rajoy, amerykański aktor Telly Savalas, pisarz Günter Grass, muzyk Sting, Jan Nowak-Jeziorański, Czesław Miłosz, Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela, Agnieszka Osiecka, Bohdan Łazuka, Piotr Fronczewski, Urszula Dudziak, Andrzej Wajda i Robert Kubica.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska