Talent przedsiębiorczości wyniósł z domu. Był synem Aleksandra III Gibsone’a, właściciela firmy armatorsko-handlowej oraz pioniera żeglugi parowej w Gdańsku.
John Gibsone (1831-1907)
źródło: Gedanopedia
Zawodu uczył się w firmie ojca oraz w czasie pobytu w Anglii i Szkocji.
Po śmierci ojca (1853) prowadził firmę hurtowego handlu zbożem Alex. Gibsone oraz firmę armatorską Danziger Schifffahrt-Aktiengesellschaft (Żegluga Gdańska S.A.), która w 1864 r. posiadała 15 żaglowców i osiem rzecznych parowców i następnych latach zwiększała swoją flotę.
John Gibsone był też współwłaścicielem z rodziną Klawitterów towarzystwa żeglugowo-handlowego „Weichsel” Danziger Dampfschiffahrt und Seebad AG („Wisła” Gdańska Żegluga Parowa i Kąpielisko Morskie S.A.). Miał też udziały w licznych bankach i spółkach.
Zasiadał w Korporacji Kupców w Gdańsku, której był prezesem od 1866 roku.
Statek pasażerski „John Gibsone” zacumowany przy przystani na Długim Pobrzeżu przy Bramie Zielonej
źródło: Gedanopedia
John Gibsone przez 42 lata (1865–1907) był członkiem Rady Miejskiej w Gdańsku, w okresie 1881–1884 był jednym z jej dwóch wiceprzewodniczących.
Autor rozprawki “Ueber Einführung von Feriencolonien für arme kränkliche Kinder in Danzig” (O wprowadzeniu kolonii wakacyjnych dla biednych, chorowitych dzieci w Gdańsku, 1882) oraz pracy “Zur Wohnungsnot in Danzig 1900 von” (O niedoborze mieszkań w Gdańsku w 1900 r., Danzig 1900)
Przez 37 lat wchodził w skład członek zarządu Fundacji Abegga, budującej w Gdańsku w kilku dzielnicach tanie domy dla robotników i uboższych urzędników.
Jako kalwin John Gibsone był członkiem kolegium gminy kościoła św. Piotra i Pawła.
W 1884, 1892 i 1897 r. był też prezesem zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety.
W 1881 r. inicjator i współorganizator dokształcającej Handlowo-Rzemieślniczej Szkoły Zawodowej dla Kobiet i Dziewcząt w Gdańsku (Handels- und Gewerbeschule für Frauen und Mädchen).
Po 1895 r. wycofał się z działalności politycznej i gospodarczej z uwagi na sprawę syna Alexandra, wicekonsula i kierownika urzędu konsularnego Hiszpanii w Gdańsku i dyrektora spółki Weichsel, oskarżonego o emitowanie jej fałszywych akcji oraz defraudację 230 tys. marek. Został za to skazany na siedem lat więzienia i wysoką grzywnę.
Przed śmiercią (16 marca 1907 r.) John Gibsone prowadził jeszcze firmę asekuracyjną przy Heilige-Geist-Gasse 84 (ul. św. Ducha 105/107).
W Gdańsku mieszkał pod dwoma adresami: przy Hundegasse 94 (ul. Ogarna) i Vorstädtischer Graben 54 (ul. Podwale Przedmiejskie).
Był żonaty, miał kilkoro dzieci.
John Gibsone został pochowany na luterańskim cmentarzu we Wrzeszczu. Staraniem z fundacji gminy kalwińskiej przy kościele św. Piotra i Pawła wystawiono mu w tej świątyni epitafium z białego marumuru w formie tablicy inskrypcyjnej i rodzinnym herbem (w czerwonym polu trzy złote klucze, z pelikanem w klejnocie). Zaginęło w 1945 r.
Do 1945 r. jego imię, John-Gibsone-Straße, nosiła obecna ulica Krzemienieckiej w Gdańsku–Wrzeszczu Dolnym (w latach 1945–1955 była to ulica Na Lotnisko).
W 1907 r. w gdańskiej Stoczni Klawittera zwodowano dla spółki „Weichsel” statek pasażerski „John Gibsone”. W 1921 r. jednostkę sprzedano wraz z firmą armatorowi z Hamburga, który zmienił nazwę na „Gorch Fock”. Statek zezłomowano w 1929 r.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
