28 września

Polityk z Malezji przybył z oficjalną, trzydniową wizytą do Polski 27 września 1972 r. na zaproszenie Prezesa Rady Ministrów Piotra Jaroszewicza. Była to pierwsza wizyta szefa rządu Malezji w Polsce po nawiązaniu w czerwcu 1971 stosunków dyplomatycznych między obu krajami. Premierowi towarzyszyła małżonka Toh Puan Hajjah Raha binti Mohamed Noah i grupa osobistości życia politycznego i gospodarczego tego azjatyckiego państwa.  

 

Podczas drugiego dnia wizyty premier Malezji w godzinach popołudniowych przybył z wizytą do Gdańska. Na płycie lotniska we Wrzeszczu gości powitali: przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Henryk Śliwowski wraz z małżonką Krystyną, wiceprzewodniczący Prezydium Mieczysław Kalinowski, kontradmirał Henryk Pietraszkiewicz i dyrektor generalny Zjednoczenia Przemysłu Okrętowego Stanisław Skrobot. 

 

Bezpośrednio z lotniska goście udali się do Stoczni Gdańskiej, gdzie zwiedzili m.in. teren pochylni wydziału K–3, a następnie spotkali się z kierownictwem tego zakładu, na czele z jego dyrektorem naczelnym Stanisławem Żaczkiem. Wraz z ministrem przemysłu ciężkiego Włodzimierzem Lejczakiem przedstawił on gościom perspektywy rozwoju polskiego przemysłu okrętowego. W tym samym czasie małżonka malezyjskiego premiera w towarzystwie żony przewodniczącego Krystyny Śliwowskiej zwiedziła spółdzielnię „Bursztyn” we Wrzeszczu.

 

W godzinach popołudniowych goście udali się do Grand Hotelu w Sopocie, gdzie przewodniczący Henryk Śliwowski podjął premiera Malezji i osoby mu towarzyszące śniadaniem. Przed godziną 16.00 udano się na zwiedzanie gdańskich zabytków położonych m.in. wzdłuż ul. Długiej, Długiego Targu, obejrzano wnętrza Ratusza Głównego Miasta. Kolejnym punktem wizyty była katedra oliwska, w której wysłuchano koncertu organowego. W godzinach wieczornych premier Malezji i osoby mu towarzyszące opuściły Gdańsk i udały się w drogę powrotną do Warszawy.

 

Następnego dnia, 29 września 1972 r., odbyły się w stolicy polsko-malezyjskie rozmowy premierów obu krajów. Zawarto m.in. porozumienie malezyjskiej państwowej korporacji handlowej „Pernas” z Polskim Towarzystwem Handlu Międzynarodowego „Dal”. Po zakończonych rozmowach w warszawskim Domu Dziennikarza odbyła się konferencja prasowa premiera Malezji, po czym w godzinach popołudniowych wraz z małżonką i towarzyszącymi mu osobami, po oficjalnej ceremonii pożegnalnej na warszawskim lotnisku Okęcie opuścił on Polskę i udał się z pierwszą oficjalną wizytą do Związku Radzieckiego.  

 

Tun Abdul Razak (ur. 1922 Pekan, zm. 1976 Londyn) z wykształcenia był prawnikiem. Jako polityk odegrał istotną rolę w uzyskaniu niepodległości Malajów od Wielkiej Brytanii. W latach 1957–1970 był wicepremierem i ministrem obrony i jednocześnie 1959-1969 ministrem rozwoju wsi (nazwany wówczas „Ojcem Rozwoju” - Bapa Pembangunan). W 1970 r. objął urząd premiera, który sprawował do śmierci.