W Gdańsku o mandat radnego konkurowało 276 kandydatów z 21 komitetów wyborczych. Frekwencja wyniosła blisko 46 procent (w całym kraju było to nieco ponad 42 proc.). Tego samego dnia na Wybrzeżu odbyło się też referendum w sprawie budowy elektrowni jądrowej w Żarnowcu - w Gdańsku ponad 88 procent biorących udział w referendum wypowiedziało się przeciwko tej inwestycji.
Ulotka wyborcza Gdańskiego Komitetu Obywatelskiego z wyborów w maju 1990 r.
źródło: Gedanopedia
Mandat w nowej Radzie Miasta Gdańska otrzymało 60 radnych - 59 było członkami Gdańskiego Komitetu Obywatelskiego (łącznie wystawił 67 kandydatów), jedno miejsce przypadło reprezentantowi „Sojuszu na rzecz Gdańska” Andrzejowi Szydłowskiemu z Cechu Rzemiosł.
Uroczysta sesja inauguracyjna odbyła się w Wielkiej Sali Wety Ratusza Głównego Miasta. Obrady otworzył przewodniczący Gdańskiej Komisji Wyborczej, Andrzej Powałowski, z uwagi na chorobę najstarszego wiekiem radnego, Zdzisława Halcewicza-Pleskaczewskiego, sesję zgodnie z tradycją, do momentu wyboru przewodniczącego, poprowadził wicesenior, prof. Jerzy Krzyżanowski.
Archiwalny numer "Dziennika Bałtyckiego" z 28 maja 1990 r.
źródło: Bałtycka Biblioteka Cyfrowa
Prezydent Gdańska Jerzy Pasiński przedstawił RMG stan miasta i budżetu, a także sprawozdanie z działalności Urzędu Miejskiego.
Następnie, najmłodszy spośród członków Rady, Paweł Adamowicz, odczytał rotę, na którą radni złożyli ślubowanie:
Ślubuję uroczyście jako radny pracować dla dobra i pomyślności gminy, działać zgodnie z prawem oraz interesem gminy i jej mieszkańców, troszczyć się o ich sprawy oraz nie szczędzić sił dla wykonania zadań gminy.
Uroczysta część sesji zakończyła się odśpiewaniem hymnu państwowego.
Podczas sesji roboczej dokonano wyboru Franciszka Jamroża na przewodniczącego Rady Miasta Gdańska. Pierwszym po 1945 r. wybranym w demokratycznym trybie prezydentem Gdańska podczas sesji 10 lipca 1990 r. został Jacek Starościak.
Kadencja pierwszego po upadku PRL samorządu gdańskiego trwała do 1994 r.
Reforma samorządu terytorialnego wraz z reformą gospodarki była podstawowym elementem przebudowy ustroju państwa po upadku komunizmu w 1989 r.
Wbrew dotychczasowej praktyce (jednolity system władzy państwowej) samorząd miał mieć charakter wyłącznie lokalny.
Gminy otrzymały własny majątek i osobowość prawną, co oznaczało prawo do zawierania umów, sprzedaży i nabywania nieruchomości, zaciągania pożyczki bankowej, emitowania obligacji. Organa wykonawcze samorządu terytorialnego podporządkowano wyłącznie wybieralnym ciałom uchwałodawczym tego samorządu: radom gminnym lub radom miejskim.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
