W tamtym czasie posada kapelmistrza luterańskiego kościoła NMP była związana z tym samym stanowiskiem w Radzie Miejskiej. Andreas Hakenberger był katolikiem. Niezadowolonym z wyboru katolika na funkcję kapelmistrza odpowiadał, że "jest muzykiem, a nie teologiem".
Kompozycja "Harmonia serca" Andreasa Hakenbergera, 1617
źródło: Gedanopedia
Urodził się w w 1574 r. w Kremmin (Krzemień, obecnie powiat Stargard Szczeciński, woj. zachodniopomorskie).
Studiował na uniwersytecie Viadrina we Frankfurcie nad Odrą.
W latach 1602-1607 był członkiem kapeli króla Zygmunta III Wazy.
Kiedy Andreas Hakenberger stanął na czele kapeli Rady Miejskiej liczyła ona 14 śpiewaków i 11 instrumentalistów. Dzięki temu kapelmistrz mógł prezentować swoje wieloobsadowe, polichóralne utwory, które zgodnie z ówczesną praktyką wykonywano z towarzyszeniem instrumentów.
Zachowało się 105 polifonicznych kompozycji Andreasa Hakenbergera: trzy zbiory dzieł religijnych, dwie msze oraz jeden zbiór utworów świeckich.
Kompozycje religijne pisał do tekstów łacińskich, świeckie – do tekstów niemieckich.
Najstarszym zachowanym utworem jest pięciogłosowy motet “In die magna”, wydany w Krakowie w 1604 r.
Tablica upamiętniająca Andreasa Hakenbergera w nawie północnej kościoła św. Mikołaja
Marek Wałuszko/ www.gdansk.pl
W 1610 r. opublikowano w Gdańsku zbiór jego kompozycji świeckich “Newe deutsche Gesänge”, które napisane zostały według wzorów włoskiego madrygału na pięć i osiem głosów. Zawarte w nim utwory wielogłosowe wykonywane były najprawdopodobniej w Dworze Artusa.
Do najbardziej znanych kompozycji Andreasa Hakenbergera należą utwory z dwóch ostatnich zbiorów, w których znajduje się kilkadziesiąt łacińskich motetów opartych na modnej wówczas technice polichóralnej cori spezzati. Kompozycje przeznaczone są na dwa lub trzy chóry, które dla wzmocnienia efektu przestrzenności rozmieszczano często w różnych częściach kościoła.
Wydany w 1615 r. w Szczecinie, a dedykowany biskupowi gnieźnieńskiemu Wawrzyńcowi Gembickiemu, zbiór “Sacri modulorum” zawiera 21 ośmiogłosowych utworów. Wydany we Frankfurcie w 1617 r. druk, dedykowany królowi Zygmuntowi III Wazie, “Harmonia sacra” obejmuje 41 motetów na dwa lub trzy chóry.
O popularności jego dzieł poza Gdańskiem świadczy 55 kompozycji, które skopiowano w słynnej “Tabulaturze Pelplińskiej”, datowanej na lata 30. i 40. XVII wieku.
Pod koniec życia Andreas Hakenberger borykał się z problemami finansowymi. Był trzykrotnie żonaty.
Został pochowany 5 czerwca 1627 r. w kościele św. Mikołaja.
Od 2004 r. Andreas Hakenberger jest patronem ronda przy skrzyżowaniu ulic Schuberta, Beethovena i Trzy Lipy. Jego muzykę propaguje Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis”. W 2023 r. w nawie północnej kościoła św. Mikołaja odsłonięto poświęconą mu tablicę.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
