Anne (z domu Schmitz) przyszła na świat w miejscowości St. Toenis koło Krefeld w Nadrenii, gdzie zmarła 13 listopada 1968 r.
Anne Kurowska (1894-1968)
źródło: Gedanopedia
Wszechstronnie wykształcona. Studiowała matematykę i przyrodę na uniwersytecie w Monachium oraz prawo na uczelniach we Freiburgu, Berlinie i Bonn.
Była jedną z pierwszych w Niemczech kobiet absolwentek prawa, od 1919 r. doktorem na uniwersytecie w Bonn.
Od 1920 r. Anne Kurowska pracowała w sądownictwie w Gdańsku. W 1924 r. zdała w Berlinie egzamin asesorski.
W Gdańsku działała w organizacjach prawicowych, w tym w katolickiej partii Centrum. Po 1933 r. stawała w obronie osób prześladowanych ze względów politycznych i rasowych.
Anne Kurowska była też wicekonsulem austriackim w Wolnym Mieście Gdańsku. Jej mąż - Brunon Kurowski (1879-1944), - którego poślubiła w 1920 r. był w międzywojniu wpływowym gdańskim politykiem i prawnikiem. Od 1930 r. pełnił funkcję konsula generalnego Republiki Austrii. Był aktywnym przeciwnikiem NSDAP. Jesienią 1937 r. gdańska policja polityczna przeprowadziła w jego mieszkaniu rewizję. Zwolniony z aresztu pod warunkiem opuszczenia Gdańska, przebywał na emigracji w Austrii i Włoszech. Dzięki staraniom żony schorowany powrócił przed śmiercią do Gdańska. Mieszkał przy Stadtgraben 12 (ul. Podwale Grodzkie), zmarł w szpitalu.
Kontakty Anne Kurowski z austriackimi przeciwnikami NSDAP stanowiły dla narodowych socjalistów jeden z pretekstów rozwiązania w październiku 1937 r. partii Centrum.
Brała aktywny udział w życiu muzycznym Gdańska.
Po II wojnie światowej - do 1964 r. Anne Kurowski była konsulem Republiki Federalnej Niemiec (RFN) w Los Angeles, Bazylei i Amsterdamie.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
