Urodził się 19 października 1654 r. Zawodu złotnika i srebrnika uczył się w warsztacie ojca.
Pracę mistrzowską wykonał u Christiana Haasego w 1688 r. W 1690 r. otrzymał obywatelstwo Gdańska jako tzw. Bürger-Kind (dziecko gdańskich obywateli).
Hieronymus Holl II sprawował funkcję kompana (podstarszego) i starszego w gdańskim cechu złotników.
Używał przejętego od ojca znaku warsztatowego w formie wiązanego monogramu HOL w polu prostokątnym o zaokrąglonych bokach.
Z jego dorobku zachowały się, wykonane ze srebra, przedmioty sakralne: kielich (Pierzchnica), łódka na kadzidło (Zamek Królewski na Wawelu) i plakieta wotywna (Nowa Cerkiew).
Przetrwały też jego prace o charakterze świeckim, m.in. kubki (Państwowe Muzeum Historyczne w Moskwie, Ermitaż w Petersburgu), waza (Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie), świeczniki (Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie, Zamek Królewski na Wawelu), a także kilkanaście kufli ze scenami biblijnymi, mitologicznymi i alegorycznymi (Muzeum Narodowe w Warszawie, Zamek Królewski na Wawelu, Kunstgewerbemuseum w Berlinie, Obwodowe Muzeum Historyczne im. W.W. Tarnowskiego w Czernihowie).
Hieronymus Holl II został pochowany w kościele Najświętszej Marii Panny, w grobie nr 288.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
