20 maja

Pochodził z Malborka. 

 

Brat Heleny, po mężu Zimna (ur. 1895) oraz działacza Polonii w Wolnym Mieście Gdańsku Alfonsa (1902 Iława – 22 marca 1940 r. rozstrzelany w  obozie koncentracyjnym Stutthof) pracownika gdańskiej Dyrekcji Kolei, m.in. członka Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.  

 

Od 7. roku życia uczęszczał do szkoły powszechnej w Iławie, następnie – ze względu na przeniesienie służbowe ojca, który był maszynistą kolejowym – w Malborku. 

 

Od 1905 r. Bernard Binnebesel mieszkał z rodziną w Gdańsku, gdzie kontynuował naukę w szkole średniej we Wrzeszczu. 

 

Chciał zostać nauczycielem, zniechęcony jednak upokorzeniami, których doświadczał jako Polak, postanowił wyuczyć się zawodu praktycznego. 

 

Umiejętności zdobywał u mistrza ślusarskiego Hermanna Mattego w jego zakładzie przy Vorstädtischer Graben 55 (ul. Podwale Przedmiejskie), po trzech latach złożył egzamin czeladniczy. 

 

Przez kolejne dwa lata pracował w warsztatach kolejowych w Gdańsku. 

 

W 1914 r. rozpoczął naukę w szkole budowy maszyn w Grudziądzu. W sierpniu 1915 r. został wcielony na dwa lata do wojska niemieckiego, gdzie pełnił funkcję sanitariusza. 

 

W listopadzie 1917 r. powrócił do Gdańska, został zatrudniony w fabryce broni.

 

W 1920 r. Bernard Binnebesel zatrudnił się w Poczcie Polskiej. Jako pocztowiec początkowo był praktykantem w Urzędzie Pocztowym Tczew 1, potem praktykantem w Urzędzie Ekspedycji Pocztowej w Gdańsku–Nowym Porcie przy Broschkischerweg 26 (ul. Chodackiego). 

 

W 1923 r. został przeniesiony do Polskiego Urzędu Pocztowo-Telegraficznego Gdańsk 3 przy Heveliusplatz (pl. Obrońców Poczty Polskiej). Pełnił tam różne stanowiska od sekretarza pocztowego po starszego asystenta.

 

Od lat młodzieńczych uczestniczył w ruchu esperanckim, utrzymywał kontakty m.in. z kołem esperantystów w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie oraz bp. Konstantynem Dominikiem. 

 

Bernard Binnebesel należał do kilku polskich organizacji w Wolnym Mieście Gdańsku: Klubu Sportowego Gedania, Koła Śpiewu Cecylia, Towarzystwa Śpiewaczego Lutnia, Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku, Gminy Polskiej Związek Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.

 

Miał talent muzyczny. Grał na skrzypcach w Orkiestrze Poczty Polskiej.

 

Wiosną 1939 r., w związku z przygotowaniami do wojny Bernard Binnebesel przeszedł szkolenie sanitarne w szpitalu w Gdyni. 

 

1 września 1939 r. podczas bohaterskiej obrony budynku Poczty Polskiej w Gdańsku zaatakowanej przez Niemców został ciężko ranny. 

 

Został wzięty do niewoli. Zmarł 3 września 1939 r. w Szpitalu Miejskim we Wrzeszczu. Jako przyczynę śmierci podano postrzał w brzuch i pęknięcie podstawy czaszki. Pochowany na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie.

 

Bernard Binnebesel odznaczony był m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi (1936), Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1929), Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (1938), pośmiertnie zaś w 1971 r. Orderem Wojennym Virtuti Militari klasy V przez Augusta Zaleskiego, prezydenta RP na uchodźstwie, oraz w 1990 r. Krzyżem Walecznych przez prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego. 

 

21 maja 1998 r. zaliczony jako obrońca Poczty Polskiej w poczet honorowych obywateli miasta Gdańska.

 

W Gdańsku Bernard Binnebesel mieszkał kolejno przy Grabengasse 7 (ul. Przyokopowa), Olivaer Strasse 35c (ul. Oliwska), Hindersinstrasse 1–2 (ul. Kasztanowa) oraz Weidengasse 62 (ul. Łąkowa). 

 

Był żonaty z Franciszką z domu Chabowską, działaczką gdańskiej Polonii, w okresie II wojny światowej żołnierką Armii Krajowej. Miał z nią trzech synów. 

 

Bernard Binnebesel jest upamiętniony na tablicy przy wejściu do historycznego budynku Poczty Polskiej na placu Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku, a także na tablicy, odsłoniętej w 2003 r., w kościele św. Jana w Malborku. 

 

Jest jednym z bohaterów dramatu Janiny Skowrońskiej-Feldmanowej “Poczta Gdańska” (1966). W przedstawieniu prapremierowym, wystawionym w 1971 r. przez Towarzystwo Dramatyczne im. Aleksandra Fredry w Przemyślu, w jego rolę wcielił się Alojzy Matusiewicz. 

 

1 września 2024 r., z okazji 85. rocznicy wybuchu II wojny światowej, Poczta Polska wprowadziła do obiegu kartkę pocztową z jego podobizną. 

 

3 września 2025 r., w 86. rocznicę śmierci Bernarda Binnebesela, staraniem Instytutu Pamięci Narodowej, odsłonięto poświęconą mu i jego żonie tablicę pamiątkową na kamienicy przy ul. Łąkowej 62.