Przyszedł na świat w Nowym Zieluniu, niedaleko Brodnicy (dziś woj. kujawsko-pomorskie).
Franciszek Kubacz (1868-1933)
źródło: Gedanopedia
Kształcił się w progimnazjum w Lubawie i w gimnazjum w Koronowie. Studiował medycynę na uniwersytecie w Würzburgu (członek Towarzystwa Akademików Polaków), w 1892 r. uzyskał doktorat w Rostocku.
W Gdańsku zamieszkał 1892 r. przy Ketterhagergasse 5 (ul. Zbytki).
Zatrudnił się w Szpitalu Miejskim (Lazaret przy Sandgrube).
W latach 1908–1914 Franciszek Kubacz był właścicielem prywatnej kliniki chorób kobiecych przy Reitbahn 4 (ul. Bogusławskiego) i Kaschubischer Markt 17/20.
Od 1895 r. prezes Ogniwa (Polskiego Towarzystwa „Ogniwo”), w 1903 r. współzałożyciel polskiego Banku Ludowego, w którym do 1916 pełnił funkcję członka zarządu albo rady nadzorczej.
Wraz z Wojciechem Jedwabskim i Bonifacym Łangowskim podczas negocjacji nad konwencją polsko-gdańską w Paryżu reprezentował polskich gdańszczan.
W grudniu 1918 r. Franciszek Kubacz przewodniczył wiecowi ludności polskiej, na którym w obecności m.in. Ignacego Paderewskiego wysuwano postulat zajęcia Gdańska przez wojska polskie, podobnie w kwietniu 1919 r., kiedy manifestujący żądali przyłączenia Prus Królewskich z Gdańskiem do Polski.
Po wyborach powszechnych do Rady Miejskiej Gdańska, przeprowadzonych w grudniu 1919 r. został radnym, mandat złożył dwa lata później.
Franciszek Kubacz był członkiem Zgromadzenia Konstytucyjnego Wolnego Miasta Gdańska. Reprezentował gdańską Polonię w Volkstagu (parlament Wolnego Miasta Gdańska) I i II kadencji (1920–1923 i 1924–1927).
W grudniu 1919 r. został przewodniczącym Rady Ludowej na miasto Sopot, w kwietniu 1920 r. prezesem Naczelnej Rady Ludowej w Gdańsku.
W latach 1922–1923 w Komisariacie Generalnym Rzeczpospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku był doradcą w dziedzinie opieki zdrowotnej.
Franciszek Kubacz był jednym ze współzałożycieli i czołowym działaczem powstałej w 1921 r. Gminy Polskiej, był jej pierwszym prezesem. W latach 1921–1926 prezes Gdańskiej Macierzy Szkolnej. Był też członkiem innych polskich towarzystw: Ludowego „Jedność”, Muzycznego „Lutnia” oraz Gimnastycznego „Sokół”.
W marcu 1922 r. należał do rady zawiązanego wówczas towarzystwa do walki z kasynem w Sopocie.
W 1923 r. w jego mieszkaniu przy Poggenpfuhl (u. Żabi Kruk) chwilowo znalazły schronienie pierwsze z przybyłych do Gdańska dominikanek.
W 1923 r. był wiceprezesem Towarzystwa Budowy Kościołów Polskich w Wolnym Mieście Gdańsku.
Franciszek Kubacz Związany z endecją. W 1927 r. wycofał się z życia politycznego. W memoriale ze stycznia 1928 r. zarzucał polskim czynnikom rządowym, że faworyzują osoby o określonej opcji politycznej i w rzeczywistości popierają rozłam w Gminie Polskiej.
W 1927 r. mieszkał przy Rennerstiftsgasse 2 (ul. Gdyńskich Kosynierów).
Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim (1923) i Kawalerskim (1924) Orderu Odrodzenia Polski.
Żonaty, ojciec syna i dwóch córek.
Franciszek Kubacz zmarł 14 stycznia 1933 r. w Gdańsku. Został pochowany na cmentarzu św. Józefa (nieistniejący, przy Wielkiej Alei - dziś al. Zwycięstwa).
30 września 1968 r. jego prochy złożono na cmentarzu na Zaspie.
Jego imieniem nazwano w 1933 r. działającą do 1939 r. ochronkę Macierzy Szkolnej przy obecnej ul. Kartuskiej 58.
Od 1945 r. Franciszek Kubacz jest patronem ulicy we Wrzeszczu.
