Artystka pochodziła z Wilna.
Leokadia Borowska-Podsiadły (1924-2015)
źródło: Gedanopedia
W 1945 r. razem z rodziną zamieszkała w Gdańsku.
Po ukończenia kursu pisania na maszynie pracowała w Polskim Czerwonym Krzyżu. Śpiewu uczyła się na prywatnych lekcjach u Barbary Iglikowskiej. W 1949 r. została zaangażowana do Studia Operowego Państwowej Filharmonii Bałtyckiej (Opera Bałtycka).
Zadebiutowała 28 czerwca 1950 r. rolą Olgi w “Eugeniuszu Onieginie” Piotra Czajkowskiego, w reżyserii Wiktor Brègy. Było to pierwsze przedstawienie operowe w Gdańsku po II wojnie światowej.
Leokadia Borowska-Podsiadły (po lewej) jako Ulryka, chór żeński jako wieśniaczki w Balu Maskowym Giuseppe Verdiego, 1959
źródło: Gedanopedia
Do przejścia na emeryturę w 1980 r. Leokadia Borowska-Podsiadły zagrała ponad 30 ról w operach kompozytorów polskich, rosyjskich, niemieckich, włoskich, francuskich, czeskich i angielskich.
Były to m.in. dzieła Stanisława Moniuszki (Jadwiga i Cześnikowa w “Strasznym dworze”), Karola Szymanowskiego (Diakonisa w “Królu Rogerze”), Piotra Czajkowskiego (Sołocha i Caryca w “Trzewiczkach”, Polina i Miłooczek w “Damie pikowej”, Marta w “Jolancie”), Modesta Musorgskiego (Karczmarka i Niania w “Borysie Godunowie”), Igora Strawińskiego (Mama Goose w “Żywocie rozpustnika”), Wolfganga Amadeusza Mozarta (Marcelina w “Weselu Figara”), Gioacchina Rossiniego (Tisbe w “Kopciuszku”, Berta w “Cyruliku sewilskim”), Giuseppe Verdiego (Amneris w “Aidzie”, Ulryka w “Balu maskowym”, Magdalena w “Rigoletto”, Emilia w “Otellu”), Giacoma Pucciniego (Suzuki w “Madamie Butterfly”) Georges'a Bizeta (Carmen w “Carmen”), Bedřicha Smetany (Agata w “Sprzedanej narzeczonej”), Benjamina Brittena (Mrs Sedley w “Peterze Grimesie”).
Leokadia Borowska-Podsiadły jako Suzuki w Madame Butterfly Giacoma Pucciniego, 1951
źródło: Gedanopedia
Leokadia Borowska-Podsiadły wystąpiła też w operetkach Johanna Straussa syna (Czipra w “Baronie cygańskim”, Emilia w “Zemście nietoperza”) i Karla Millöckera (Palmatyka w “Studencie żebraku”).
Śpiewała partie mezzosopranowe na koncertach oratoryjnych w Filharmonii Bałtyckiej m.in. w 1952 r. w symfonii-kantacie “Na Kulikowym Polu” Jurija Szaporina oraz w 1957 r. w “Messa da Requiem” Giuseppe Verdiego.
Była członkiem Związku Artystów Scen Polskich (później Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji).
Uhonorowana Złotym Krzyżem Zasługi, a także odznakami „Za Zasługi dla Gdańska”, „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1974).
Z czteroletniego związku małżeńskiego miała jednego syna.
Leokadia Borowska-Podsiadły mieszkała przy ul. Waryńskiego 20 we Wrzeszczu.
Zmarła 16 marca 2015 r. w szpitalu w Wejherowie. Została pochowana na gdańskim cmentarzu Srebrzysko.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
