Urodził się 5 kwietnia 1940 r. w Łęgowie, powiat wągrowiecki (dziś woj. Łódzkie). Swojego ojca nigdy nie poznał - został rozstrzelany 6 września 1939 r. przez Niemców w Wągrowcu.
Jan Data (1940-2020)
źródło: Gedanopedia
W rodzinnej miejscowości ukończył szkołę podstawową, od 1956 r. uczył się w Liceum Ogólnokształcący w Wągrowcu, z którego przeniósł się do Państwowego Technikum Rolniczego w Witkowie, które ukończył w 1961 r. z tytułem agrotechnika.
W latach 1961–1966 Jan Data studiował filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej (WSP) w Gdańsku, pracę magisterską napisał pod kierunkiem Marii Janion.
W pierwszych latach po studiach pracował jako nauczyciel języka polskiego w szkołach najpierw w Pucku, a potem w Gdańsku-Oruni.
W latach 1967–1970 był słuchaczem Studium Doktoranckiego przy WSP w Gdańsku. W latach 1970–1974 zatrudniony był w WSP w Bydgoszczy, początkowo na stanowisku asystenta.
Od 1972 r. doktor nauk humanistycznych na podstawie rozprawy “Tendencje pozytywistyczne w czasopiśmiennictwie wielkopolskim w latach 1848‒1870” i adiunkt na WSP w Bydgoszczy.
Dr hab. Jan Data jako dziekan Wydziału Filologiczno-Historycznego UG
źródło: Gedanopedia
Od lipca 1974 r. Jan Data pracował w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego (UG), początkowo w Zakładzie Historii Literatury i Kultury Pomorza XIX i XX Wieku.
W latach 1976–1978 był lektorem języka polskiego na Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg, w roku akademickim 1980/1981 odbył staż naukowy w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Od 1984 r. doktor habilitowany na podstawie dorobku i monografii “Problematyka literacka czasopism poznańskich w latach 1869‒1896”, od 1985 pracował na UG na stanowisku docenta, od 1991 r. – na stanowisku profesora UG.
W latach 1984–1987 Jan Data był wicedyrektorem Instytutu Filologii Polskiej UG, 1987–1990 – prodziekanem Wydziału Humanistycznego UG, 1990–1996 (przez dwie kadencje) – dziekanem Wydziału Filologiczno-Historycznego UG.
Z jego inicjatywy nadano promocje doktorskie honoris causa Richardowi von Weizsäckerowi (w latach 1984-1994 prezydent Republiki Federalnej Niemiec) Günterowi Grassowi (urodzony w 1927 r. w Gdańsku laureat literackiej Nagrody Nobla), Marii Janion, Edmundowi Cieślakowi i Henrykowi Markiewiczowi.
W latach 2001–2007 Jan Data był kierownikiem Zakładu Historii Literatury XIX Wieku.
Dziekan Jan Data otwiera na Wydziale Filologiczno-Historycznym rok akademicki 1992/1993. Po lewej: prodziekan ds. kształcenia Andrzej Groth, po prawej (do skraju zdjęcia) rektor UG Zbigniew Grzonka, prorektor ds. studenckich Paweł Adamowicz, prodziekan ds. studenckich Błażej Śliwiński
źródło: Gedanopedia
Jednocześnie, w latach 1988–1996 pracował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Słupsku, a od 1997 do 2002 – w Bałtyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Koszalinie, gdzie był prodziekanem Wydziału Humanistycznego (1999–2002), kierownikiem Katedry Filologii Polskiej (2000/2001), kierownikiem Katedry Literaturoznawstwa (2002–2004). W 2005 r. przeszedł na emeryturę.
Autor m.in. monografii “O życiu literackim w polskim wieku dziewiętnastym” (2010). Do jego znaczących osiągnięć należy także opracowanie haseł przedmiotowych w “Słowniku literatury polskiej XIX wieku” (1991) oraz w “Historii literatury polskiej w dziesięciu tomach” (t. 6: Pozytywizm, 2004).
Członek m.in. Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (od 1985 r.), Polskiego Towarzystwa Szekspirowskiego (1992–1994), Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza (sekretarz gdańskiego oddziału, w latach 1989–2001 jego prezes, ponadto był członkiem Zarządu Głównego w Komisji Rewizyjnej).
Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1990), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1995).
31 marca 2011 r. Wydział Filologiczny UG zorganizował mu uroczysty jubileusz, połączony z wręczeniem zbioru studiów pt. “Teka rozmaitości z wieku nie tylko XIX. Prace ofiarowane Profesorowi Janowi Dacie z okazji siedemdziesiątej rocznicy urodzin”.
Był żonaty, ojciec Moniki (ur. 1967).
Jan Data został pochowany na cmentarzu Łostowickim.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska