Willa niemieckiego zbrodniarza składa się z modrzewiowego domku myśliwskiego i obiektu kuchenno-jadalnego. Albert Forster otrzymał ją 26 czerwca 1933 r. w prezencie od przywódcy III Rzeszy Adolfa Hitlera.
Z "Forsterówki" niemiecki zbrodniarz korzystał w latach 1933-1947
źródło: Wikipedia
W rezydencji gauleiter przyjmował m.in. Wysokiego Komisarza Ligi Narodów w Wolnym Mieście Gdańsku Carla Jakoba Burckhardta (kilkukrotnie w 1937 r.), Reichsführera SS Heinricha Himmlera (kilkukrotnie w 1939 i w listopadzie 1941 r.) oraz dowódcę okrętu „Schleswig-Holstein” komandora Gustava Kleikampa (28 sierpnia 1939 r.).
W czerwcu 1939 r. w obecności Heinricha Himmlera przygotowywano tu szczegóły operacji „Tannenberg" - działania grup operacyjnych SD i Sicherheitspolizei prowadzonych na ziemiach polskich jesienią 1939 roku, w trakcie kampanii wrześniowej oraz pierwszych dwóch miesięcy niemieckiej okupacji.
W lipcu 1939 r. zapadła w “Forsterówce” zapadła decyzja o utworzeniu obozu koncentracyjnego w Sztutowie (KL Stutthof) i wybrano dla niego lokalizację.
Albert Forster korzystał z rezydencji do 27 marca 1945 r. Po publicznym procesie w Gdańsku w czerwcu 1948 r. Najwyższy Trybunał Narodowy skazał go za zbrodnie ludobójstwa i przestępstwa wojenne na karę śmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano w Warszawie 28 lutego 1952 r.
Obiekt na Wyspie Sobieszewskiej pełnił również funkcję tajnego magazynu broni, zwłaszcza maszynowej, przemycanej na teren Wolnego Miasta Gdańska barkami od strony morza, w celu uzbrojenia szkolonych potajemnie członków SA i SS. Broń przechowywano w piwnicy oraz w barakach magazynowych.
Od 1935 r. w sąsiedztwie rozbudowywano ośrodek rekrutacyjno-szkoleniowy NSDAP, składający się docelowy z koszar, domu oficerów, baraków magazynowych na sprzęt wojskowy i strzelnicy polowej. W latach 1936–1939 szkolono tu działaczy partyjnych, a latem 1939 r. formacje SA i SS z terenu Wolnego Miasta Gdańska.
W okresie 1941–1944 kompleks służył jako szpital i sanatorium dla żołnierzy niemieckich rannych na froncie wschodnim.
Po zakończeniu II wojny światowej, w 1947 r. obiekty przekazane zostały Zarządowi Okręgu Gdańskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych w celu zorganizowania domu wypoczynkowego dla swoich członków.
Do 2003 r. “Forsterówka” była eksploatowana przez Fundusz Wczasów Pracowniczych jako dom wczasowy „Mewa”. Opuszczona po likwidacji FWP we wrześniu 2003 r., zaczęła popadać w ruinę.
W 2010 r. willę, przy ul. Lazurowej, przekazano w formie dzierżawy franciszkanom na siedzibę Domu Pojednania i Spotkań im. św. Maksymiliana Kolbego („Wyspa św. Franciszka”).
Po 10 latach dzierżawy zakonnicy zwrócili obiekt miastu. Od czerwca 2024 r. “Forsterówka” jest pod zarządem Gdańskiej Infrastruktury Wodno-Kanalizacyjnej.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
