14 listopada

Obiekt powstał w sąsiedztwie budynków Oddziału Okręgowego Narodowego Banku Polskiego oraz Banku PKO, na terenach wyburzonych na przełomie XIX/XX wieku byłych wałów miejskich.  

 

W uroczystości otwarcia siedziby Centromoru uczestniczył m.in. minister handlu zagranicznego Witold Trąmpczyński i I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku Jan Ptasiński.

 

W chwili otwarcia na parterze mieścił się salon sprzedaży telewizorów. Ostatnie, ósme piętro przeznaczono na siedzibę Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Budynek zbudowano z materiałów niepalnych, ograniczając rolę drewna. 

 

W latach 1998-2000 budynek został poddany gruntownej modernizacji. Od strony ul. Bogusławskiego dobudowano drugi budynek, połączony z poprzednim. Generalnym wykonawcą była Korporacja Budowlana Doraco, projekt opracowało Pomorskie Biuro Projektowe Gel Spółka. 

 

W starszym budynku ostatnią siódmą (licząc z parterem) pełną kondygnację zastąpiono kondygnacją o dwuspadowym dachu, zmieniono układ okien i ciągów komunikacyjnych. Nowy budynek otrzymał o jedno piętro mniej. 

 

Oba otrzymały elewację aluminiowo-szklaną z cegłą klinkierową. Ich powierzchnia całkowita to 11 tysięcy metrów kwadratowych, a powierzchnia użytkowa to ponad 8,3 tys. m kw. W podziemnym garażu jest 71 miejsc postojowych. Po przenosinach w 2007 r. centrali Centromoru do Warszawy, pomieszczenia firmy zostały wynajęte na biura. 

 

Centromor został powołany w 1950 r. przez Ministerstwo Handlu Zagranicznego jako Centrala Morska Importowo-Eksportowa – Przedsiębiorstwo Państwowe. Została wyodrębniona do obsługi eksportu produkcji rozwijającego się dynamicznie przemysłu stoczniowego w Polsce. Początkowo miało swoją siedzibę w Warszawie.

 

Oprócz eksportu statków miała także importować jednostki pływające, dokonywać obrotu urządzeniami stoczniowymi i okrętowymi, sprzętem do badań z zakresu okrętownictwa i urządzeniami hydrograficzno-nawigacyjnymi.