Data jego urodzin nie jest znana. Źródła historyczne wskazują, że przyjął chrzest 9 września 1635 r. w Słupsku.
Był synem Heinricha (zm. 1653 Gdańsk) mieszkającego od 1642 r. w Gdańsku, posiadającego obywatelstwo tego miasta, malarza i portrecisty, przybyłego przez Słupsk z Lubeki. Andreas miał młodszego brata nieznanego imienia, urodzonego w Słupsku, także malarza, zmarłego w Wenecji.
Przypuszczalnie uczył się malarstwa od ojca.
Wpływ na styl Andreasa Stecha wywarło malarstwo holenderskie i flamandzkie.
Malował głównie obrazy religijne m.in. “Św. Róża z Limy” w kościele św. Mikołaja, dla cystersów z klasztoru w Oliwie (m.in. obraz w ołtarzu głównym, siedem kompozycji w nawie głównej) i Pelplinie (na przykład “Ukrzyżowanie”, sceny z Dziejów Apostolskich).
Artysta specjalizował się też w portretach, które są najbardziej cenioną częścią jego spuścizny, w tym Jana Heweliusza i Gabriela Fryderyka Schumanna, syna burmistrza Gabriela Schumanna.
Tworzył również sceny historyczne i alegoryczne m.in. do Dworu Artusa, niezachowane: “Walka Horacjuszy z Kuriacjuszami”, kartony do gobelinów “Sąd Salomona i Herkules” oraz zachowane obrazy w Polskiej Akademii Nauk Bibliotece Gdańskiej: “Płaczący filozof – Heraklit” i “Śmiejący się filozof – Demokryt”) oraz martwe natury.
Osobne miejsce w dorobku Andreasa Stecha zajmują ilustracje naukowe do dzieł gdańskich uczonych: Jana Heweliusza i botanika Jakoba Breyna.
Jego uczniem był Christian Friedrich Falckenberck (1675 Kopenhaga – 1745 Gdańsk), malarz tematów historycznych i religijnych.
Był dwukrotnie żonaty, miał dziewięcioro dzieci.
Został pochowany na cmentarz Bożego Ciała.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
