Waggonfabrik Danzig została zaprojektowana do produkowania rocznie ok. 600 kolejowych wagonów towarowych i 80 pasażerskich III i IV klasy, dwuosiowych o metalowym szkielecie i drewnianych ścianach bocznych.
Gdańska Fabryka Wagonów została założona przez Niemieckie Zakłady Stalowe z Essen (Deutsche Stahlwerke GmbH)
źródło: Gedanopedia
W pierwszym roku działalności zakład przy Broschkischerweg 1–2 (ul. Wiślna) zatrudniał 150 osób. W 1906 r. – 533, w 1910 r. – 430 pracowników.
W pierwszym dziesięcioleciu liczba wyprodukowanych wagonów wzrosła rocznie do 750 (około 680 wagonów towarowych, 70 wagonów pasażerskich III klasy).
Papier firmowy Gdańskiej Fabryki Wagonów
źródło: Gedanopedia
Od 1925 r. produkowano także tabor tramwajowy dla Gdańska, od 1928 r. dla Warszawy (pierwsza dostawa w 1929 r. liczyła 26 wozów, w 1930 r. – 21, ostatnia dostawa w 1939 r.).
W latach 1942–1943 Gdańska Fabryka Wagonów produkowała też trolejbusy - w 1943 r. przekazano 10 pojazdów do Gdyni.
Reklama Gdańskiej Fabryki Wagonów
źródło: Gedanopedia
W 1943 r. zakład został przebranżowiony na produkcję militarną. Budowano w nim części kadłubów okrętów podwodnych (kioski) przekazywane do dalszego montażu w gdańskich stoczniach, głównie jednak ścigacze torpedowe (zbudowano osiem jednostek, kolejnych 90 było w budowie lub w planach) oraz bezzałogowe, wypełnione materiałami wybuchowymi zdalnie kierowane łodzie (Sprengboote).
W czerwcu 1945 r. na miejscu fabryki powstała Stocznia nr 3, przekształcona następnie w Stocznię Północna, która dziś wchodzi w skład Remontowa Shipbuilding SA.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
