Kwestia renty planistycznej działek w Brzeźnie

W związku z doniesieniami medialnymi dotyczącymi rzekomego niedopełnienia obowiązków przez urzędników gdańskiego magistratu w sprawie renty planistycznej kilku działek w Brzeźnie, przypominamy najważniejsze fakty dotyczące tej sprawy.

Invest Komfort SA w wykonaniu umowy spółki komandytowej przeniósł na spółkę „Nadmorski Dwór Etap 2” (swojej spółce-córce) w 2009 r. prawo użytkowania wieczystego gruntu, w tym działek nr 28/2, 28/3,28/10,32/3,27,19/2,20/2,28/1.

W związku z przeniesieniem prawo użytkowania wieczystego, w 2011 roku Gmina Miasta Gdańska w stosunku do Invest Komfort SA wszczęła postępowanie w przedmiocie naliczenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W toku postępowania, na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego określającego wartość rynkową nieruchomości położonych w Gdańsku w rejonie Pas Nadmorski ul. Czarny Dwór, Hallera (wspomnianych wyżej działek), stwierdzono że nie wzrosła wartość nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Efektem tego postępowania było wydanie w dniu 12 listopada 2013 r. decyzji WS-II-7224/10/AB umarzającej postępowanie.

Ponieważ w tej sprawie były sporządzone dwa różne operaty szacunkowe, rozstrzygnięcie podstawowej kwestii – czy nastąpił wzrost wartości nieruchomości – pozostawiono do rozstrzygnięcia Polskiemu Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Wyceny Nieruchomości. Zespół oceniający PSRWN jednoznacznie przyznał ocenę negatywną operatowi szacunkowemu nieruchomości gruntowych, który wskazywał wzrost wartości (dający podstawę do naliczenia jednorazowej opłaty planistycznej w wysokości 748 tys. zł) i stwierdził utratę przez ten operat charakteru opinii o wartości nieruchomości.

Powyższe postępowania było przedmiotem badania przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Gdańsku, Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych oraz Główną Komisję Orzekającą w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych. Ostania z tych instytucji – Główna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych – umorzyła postępowanie postanowieniem w 2017 roku.

Od tego postanowienia służyła skarga do WSA w Warszawie za pośrednictwem Głównej Komisji Orzekającej. Jednak z tej drogi postępowania Regionalna Izba Orzekająca przy RIO nie skorzystała – wybrała natomiast zawiadomienie (w nieznanym nam trybie) Prokuratury i CBA.

Obecnie oczekujemy zakończenia postępowania i zwrotu pobranych akt sprawy.