Nat Chylińska
Artystka interdyscyplinarna, edukatorka, współtworzy kolektyw lebioda. Jeden z obszarów jej działań to intermedia – w szczególności performans łączący post-taniec i choreografię konceptualną z działaniami dźwiękowymi, tekstowymi i wizualnymi. Drugim istotnym obszarem jej pracy jest sztuka ze społecznością w polu sztuk performatywnych. Jej praktyka artystyczna wynika w szczególności z dążenia do pogłębiania świadomości związków ciała i środowiska oraz z zainteresowań teoretycznych, m.in. teorią queeru, ekofeminizmem i posthumanizmem. W pracy ze społecznością tworzy przestrzeń do osobistej wypowiedzi oraz zajmuje się facylitacją procesów twórczych. Współprowadzi stowarzyszenie lebioda, które realizuje projekty kulturalne i ekologiczne. Realizuje projekty autorskie oraz współpracuje z innymi osobami artystycznymi i instytucjami. Wybrane prace: performans Swamp Body Tides w ramach wystawy The Earth Is Thinking All Along (Radius CCA, Holandia), performans spore fantasy (sf).
Więcej informacji o artyście znajdziesz w mediach społecznościowych ig TuLebioda i NatChylinska.
W ramach Gdańskiego Stypendium Kulturalnego FUNDUSZ TWÓRCZY realizuję projekt Płacz jako strategia choreograficzna.
W projekcie skupiam się na poszukiwaniu hydrologicznych stanów ciała jako narzędzi kompozycji ruchu i praktyki performatywnej. Punktem wyjścia jest fizjologia płaczu, traktowana jako źródło materiału choreograficznego. W polu teoretycznych poszukiwań będę się poruszać wokół kulturowych aspektów płaczu oraz szukać związków z hydrofeminizmem.
Wspólnie z Katarzyną Pastuszak będziemy rozwijać autorską praktykę „hydrochoreografii”. Interesuje nas ciało w stanie ciągłej zmiany, reagujące na impulsy wewnętrzne i relacyjne. Projekt ma charakter eksperymentalny i opiera się na improwizacji, praktykach somatycznych, pracy z głosem, oddechem i wodą oraz budowaniu partytur ruchowych wynikających z fizjologii ciała.
Pracując w duecie, skupimy się również na relacyjności: synchronizacji, transmisji napięć, współregulacji i przepływach między ciałami. Relacyjność jest dla mnie istotna z perspektywy ekologii queeru, przyjętej jako podstawa mojej praktyki.
