Poza spowitym surrealistyczną mgłą klimatem przywoływanych czasów i iście kafkowskim sztafażem wspomnianych scen, ze spektaklu wyłaniają się nieomal egzystencjalne pytania: o zaufanie, sens przyjaźni, rolę państwa w życiu jednostek, sens lustracji i znaczenie historii dla współczesnego funkcjonowania.
Naszym zamiarem jest zrealizowanie pewnego eksperymentu teatralno-dokumentalnego, zainspirowanego odkryciem naszych własnych, indywidualnych, prywatnych dossier w zasobach akt byłej Służby Bezpieczeństwa. Są to poważne zasoby – dziesiątki akt, setki stron, kwestionariusze, charakterystyki, „analizy teatrologiczne”… Poruszająca historia śledzenia, tropienia i w końcu stawiania w stan oskarżenia… myśli, duchowych burz, intelektualnych buntów, moralnych rozterek.
Chcemy pokazać młodych ludzi, marzących, rozpalonych artystów, którzy szukają kształtu i granic wypowiedzi, którzy czytając wielką literaturę nie potrafią znaleźć dystansu do najważniejszych, stawianych przez nią pytań, którzy cierpią naprawdę z powodu zła świata. I tych, funkcjonariuszy systemu, którzy pełni pogardy, a co najmniej poczucia wyższości – bo w końcu stojący po stronie władzy, tej „która wie” - rozszyfrowują po swojemu metafory, konstruują kwestionariusze, zastępcze akty oskarżenia o przestępstwa kryminalne, szyfrogramy, raporty i opisy „zagrożenia”.
Dziś patrzymy na to z dystansem, wydaje się, że znaleźliśmy wyjście z totalitarnego labiryntu, ale jego wspomnienie wciąż budzi grozę, czasem śmiech, czasem brzmi jak przestroga. - Teatr Ósmego Dnia
