Uroczystości pogrzebowe Janusza Ceglińskiego odbędą się w poniedziałek, 9 lutego, o godzinie 12.15 - na cmentarzu Łostowickim w Gdańsku
Wpis na Fb Pomorskiego Okręgowego Związku Koszykówki:
Przez lata swojej kariery reprezentował najwyższy sportowy poziom, będąc przykładem zaangażowania, charakteru i miłości do koszykówki. Na zawsze pozostanie częścią historii polskiego basketu.
Rodzinie, Bliskim oraz wszystkim, którzy mieli zaszczyt Go znać i z Nim współpracować, składamy najszczersze wyrazy współczucia.
Spoczywaj w pokoju.
Był tzw. środkowym. Na tej pozycji gra najwyższy i najsilniejszy zawodnik w drużynie, funkcjonujący blisko kosza. Jego główne zadanie to dominacja w strefie podkoszowej: zdobywanie punktów, zbiórki piłek (zarówno w ataku, jak i obronie) oraz blokowanie rzutów rywali. W ataku środkowy często gra tyłem do kosza.
Nazwisko środkowego Janusza Ceglińskiego już na zawsze będzie związane z najlepszymi latami koszykarskiego zespołu GKS Wybrzeże Gdańsk. W czasach PRL był to klub gwardyjski, czyli związany organizacyjnie z Milicją Obywatelską. Janusz Cegliński spędzał czas trenując i grając na parkiecie, ale zarabiał, będąc na fikcyjnym etacie sierżanta MO.
Był bardzo wysoki już jako 15-latek, trenerzy zwrócili na niego uwagę. Dla GKS Wybrzeże zaczął grać w 1964 roku. Do pierwszej drużyny seniorów dołączył od sezonu 1966/1967, w pierwszej piątce grał na stałe przez niemal czternaście lat (od 1968 r. do sezonu 1981/1982). Drużyna czterokrotnie sięgnęła po mistrzostwo Polski (1971, 1972, 1973, 1978) i dwa razy po wicemistrzostwo (1970, 1980); Puchar Polski zdobyła trzykrotnie (1976, 1978, 1979).
Motory crossowe na cmentarzu. Uroczyście pożegnano Mirosława Zdanowicza
Dla GKS Wybrzeże rozegrał 425 meczów, najwięcej spośród zawodników w historii klubu; zdobył 4555 punktów (w klasyfikacji wszech czasów ustępuje tylko Edwardowi Jurkiewiczowi). W tej liczbie są nie tylko spotkania ligowe, ale też w Pucharze Europy i Pucharze Zdobywców Pucharu.
W latach 1982-1984 grał w lidze węgierskiej, w zespole Oroszlány Bányász. Następnie powrócił do Gdańska, gdzie zagrał dla II-ligowej Spójni w sezonie 1986/1987.
Jako senior w latach 1971–1977 rozegrał 151 spotkań dla reprezentacji Polski, zdobył łącznie 1417 punktów. Wystąpił w Mistrzostwach Europy w 1971 w Essen (IV miejsce) i w 1973 r. w Barcelonie (XII miejsce). W 1972 roku uczestniczył w igrzysk olimpijskich w Monachium (X miejsce).
Urodzony motocyklista. Życie po ciężkim wypadku
Wyróżniony tytułem Mistrza Sportu. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”, złotą odznaką Polskiego Związku Koszykówki i „Zasłużony Gwardzista”. W 2006 otrzymał Medal 60-lecia OZKosz Gdańsk, w 2018 przyznano mu medal „Za zasługi dla gdańskiego sportu”.
Od 1974 r. żonaty z Ewą z domu Domańską, ojciec Grzegorza i Jacka.
Na podstawie Gedanopedii
