Urodził się w Gdańsku 26 lipca 1806 r.
Emil Friedrich Götz (1806-1858), grafika Johanna Martina Graacka
źródło: Gedanopedia
Ukończył Gimnazjum Miejskie.
Studiował medycynę w Heidelbergu i Halle. Od 1831 r. doktor medycyny. Przez rok był asystentem w klinice uniwersytetu w Halle.
W Gdańsku Emil Götz został zatrudniony jako lekarz ubogich. Od 1842 r. jako lekarz naczelny w Szpitalu Miejskim (Lazarecie przy Bramie Oliwskiej). Znalazł finanse na rozbudowę tej placówki. Pozostawił wydane drukiem dotyczące tego szpitala sprawozdania statystyczno–medyczne.
Strona tytułowa rozprawy Emila Götza "Statistisch-Medizinischer Bericht über das Stadt-Lazareth in Danzig...", 1845
źródło: Gedanopedia
W Gdańsku mieszkał przy Hundegasse 90 (ul. Ogarna).
Za walkę z epidemią cholery w 1848 r. - zmarło wówczas prawie 700 osób - na wniosek Rady Miejskiej z 7 listopada 1849 r. nadano mu honorowe obywatelstwo miasta.
Puchar srebrny z dedykacją dla dr. Götza, wykonawca Carl Moritz Stumpf, 1852
źródło: Gedanopedia
Następnie, Emil Götz został powołany na stanowisko profesora patologii i terapii uniwersytetu w Kilonii. Opuścił Gdańsk na stałe w sierpniu 1853 r.
Był żonaty, miał syna i trzy córki. Zmarł w Kilonii w wieku 52 lat.
źródło: Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
