7 listopada

Urodził się 5 lipca 1924 r. w Białowieży, na Podlasiu. Miał siostrę. Ich ojciec był nadleśniczym Lasów Państwowych w Białowieży, a matka urzędniczką w Białowieskim Parku Narodowym. 

 

W rodzinnej Białowieży ukończył szkołę podstawową oraz – w czasie II wojny światowej – liceum (matura rosyjska). W 1947 r. uzyskał polską maturę w Hajnówce. 

 

Po przeprowadzce na Wybrzeże Roman Sznajder został w 1953 r. absolwentem gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (PWSSP) z siedzibą w Sopocie. 

 

Od okresie od 1951 do 1964 r. zatrudniony był w pracowni „Główne Miasto” gdańskiego „Miastoprojektu”. 

 

Równolegle w latach 1959–1974 pracował w Katedrze Projektowania Architektury Okrętów i Form Przemysłowych gdańskiej PWSSP, następnie 1975-1979 w Katedrze Projektowania Form Przemysłowych. W latach 1981-1993 kierował Katedrą Wzornictwa Przemysłowego na Wydziale Architektury i Wzornictwa.

 

W latach 1951–1962 Roman Sznajder brał udział w odbudowie Gdańska. 

 

Wedle jego projektów odbudowano kamienice przy ul. Mariackiej nr 11, 12, 13, 14 i 15 (1955–1957; w tej ostatniej zamieszkał w 1957 r.) i przy ul. Świętojańskiej 35, portal kamienicy przy ul. Długiej 67 oraz przebudowano fasadę kamienicy przy Długim Targu 15 (1955). 

 

Zaprojektował sień w kamienicy przy Długim Targu 25 (1954). W Małej Sali Rady (Sali Zimowej) Ratusza Głównego Miasta zaprojektował żyrandole, posadzki, osłony kaloryferów, drzwi z okuciami. 

 

W latach 1960–1962 Roman Sznajder był koordynatorem spraw kolorystyki Głównego Miasta Gdańska. Projektował i nadzorował realizację w budynkach przy ul. Piwnej, Ogarnej, Kaletniczej, Kotwiczników, Złotników, Grobla I, Szerokiej, Św. Ducha i całości ul. Mariackiej, oraz szereg dziedzińców przy ul. Długiej i Długim Targu. 

 

Zaprojektował także wnętrze Kolektury Gier Liczbowych w kamienicy przy ul. Długiej 28. 

 

Z inżynierem Henrykiem Kitowskim wykonał projekt rekonstrukcji rokokowego wystroju wnętrza restauracji „Pod Łososiem”, wraz z zespołem – wnętrza kawiarni i restauracji „Pod Wieżą” (u. Piwna 50/51) oraz kawiarni „Marysieńka” (ul. Szeroka 34-37). Dla kina Leningrad zaprojektował kute latarnie.

 

Po zakończeniu prac związanych z odbudową gdańskiego Głównego Miasta, do 1965 r. Roman Sznajder zaprojektował m.in. dworce PKP w Chojnicach (wnętrza) i Elblągu (całość), z doc. inż. Witoldem Wierzbickim wnętrza budynku administracyjnego Szpitala Zakaźnego w Gdańsku przy ul. Smoluchowskiego 18, z zespołem budynek administracyjny Gdańskich Zakładów Nawozów Fosforowych (ul. Kujawska 2) i wnętrza budynku Oddziału Okręgowego Narodowego Banku Polskiego w Gdańsku przy ul. Okopowej oraz statków m/s „Matejko” i m/s „Mazowsze”. 

 

Wykonał też m.in. w Gdańsku projekty wnętrz biurowca „Centromoru” (1966), Teatru Lalki i Aktora Miniatura (1969), mebli dla Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych (1968), wnętrz łącznika baszt Bramy Stągiewnej (1977), oświetlenia sal ekspozycyjnych Muzeum Narodowego w Gdańsku (1978). 

 

Opracował koncepcję architektoniczną elewacji na Długim Pobrzeżu, między ul. św. Ducha i Żurawiem (1984). 

 

W ramach zespołu Stowarzyszenia Architektów Polskich przygotował projekty: urbanistyczny dla jednostek A, B i C, między ul. Piecewską, Wileńską, Nobla, Rakoczego, Magellana, Kruczkowskiego, Jaśkowa Dolina, Budapesztańską, Bulońską, Rakoczego i Belgradzką w Gdańsku-Pieckach-Migowie (1970), kolorystyczny elewacji jednostki „C” Osiedla Mieszkaniowego Gdańsk- Zaspa (rejon ul. Jana Pawła II, Leszczyńskich i Burzyńskiego) (1978–1979). 

 

Roman Sznajder zaprojektował także wnętrza ośrodka wypoczynkowego Marynarki Wojennej w Juracie (1971), jachtu żaglowo-motorowego „Mazurka” (1973–1975), dwóch sal zamku Książ koło Wałbrzycha (1974), sypialni marszałkowej Izabeli Lubomirskiej w pałacu w Wilanowie (1977), żaglowca „Dar Młodzieży” (1981).

 

Tworzył również projekty wystawiennicze: indywidualne – wystawy prac fotograficznych inż. Tercjana Multaniaka "Sport w obiektywie" w gdańskim Dworze Artusa (1972) oraz zespołowe, m.in. "Stocznia Gdańska w XX-leciu PRL" (Chorzów 1965, Katowice 1966), "Przemysł okrętowy na Międzynarodowych Targach Poznańskich" (1969).

 

Brał udział w Ogólnopolskich Wystawach Architektury Wnętrz w Sopocie (1967) i Gdańsku, gdzie zdobył nagrodę zespołową (1969).

 

Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1980) i odznaką honorową „Za Zasługi dla Gdańska” (1993). 

 

Roman Sznajder zmarł w wieku 88 lat. Spoczął na cmentarzu Łostowickim.

Był żonaty. Ojciec Agnieszki (ur. 1953, zm. 2024) oraz Romana-juniora (ur. 1952), matematyka, historyka matematyki i filozofii, związanego z Uniwersytetem Gdańskim oraz uczelniami w USA.