28 kwietnia

Był piątym z ośmiorga dzieci kupca Melchiora prowadzącego handel z polskim zapleczem. 

 

Eberhard Böttischer urodził się w Gdańsku 16 lutego 1554 r. 

 

Ojciec początkowo dzierżawił od opata klasztoru cystersów w Oliwie kamienicę przy Brotbänkengasse (ul. Chlebnicka), a potem nabył kamienicę przy Langgasse (ul. Długa).

 

Edukację Eberhard Böttischer rozpoczął w Gimnazjum Akademickim, następnie przeszedł do szkoły św. Jana. Od 1566 r. przez półtora roku uczył się języka polskiego w Poznaniu. 

 

Po nauce poświęcił się działalności kupieckiej: podróżował z towarami do Torunia, Królewca, Wrocławia i Wiednia. Brał też udział w morskiej wyprawie ze zbożem z Gdańska do Portugalii. W Wilnie sprzedawał śledzie.

 

Był członkiem kilku ław brackich w Dworze Artusa. Od 1592 r. wchodził w skład Trzeciego Ordynku, będącego reprezentacją pospólstwa we władzach miejskich. 

 

Od 1602 r. Eberhard Böttischer (do śmierci) był z wyboru władz miejskich jednym z czterech witryków (zarządców) kościoła Najświętszej Marii Panny (NMP).

 

Był jednym z luteran walczących o wpływy w Gdańsku z kalwinistami. Brał też udział w dyskusjach ze stroną polską w sprawie zwrotu kościoła NMP katolikom. 

 

Eberhard Böttischer napisał kronikę kościoła NMP, obejmującą okres od założenia Głównego Miasta do 1616 r. (“Chronik der Marienkirche in Danzig. Das „Historisches Kirchen Register” von Eberhard Bötticher”).

 

Był także autorem dwutomowych (zachowanych) zapisków pamiętnikarskich doprowadzonych do marca 1595 r., w których przedstawił zarys historii Gdańska. Przedstawił w nich dzieje swojej rodziny, własne początki kariery kupieckiej, ale również panoramę życia codziennego w Gdańsku. Szeroko notował także wydarzenia ze współczesnej sobie historii Polski i powszechnej końca XVI wieku. 

 

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego związku małżeńskiego miał sześcioro dzieci. 

 

Eberhard Böttischer został pochowany w kościele NMP, w rodzinnej kwaterze, obok pierwszej żony i dwójki przed nim zmarłych dzieci (Katariny i Elisabethy).