Pochodził ze spolonizowanej rodziny austriackiej.
Emil Ruecker (1897-1934)
źródło: Gedanopedia
Po ukończeniu szkoły średniej, w 1916 r. został powołany do armii austriackiej. Służył w 34 Pułku Piechoty w Jarosławiu. Ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony z wojska. Następnie, studiował filozofię i literaturę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
W październiku 1920 r. Emil Ruecker został pracownikiem polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, do końca kwietnia 1921 r. pracował jako referent prasowy poselstwa w Bukareszcie.
Uczestnik III powstania śląskiego (maj – lipiec 1921).
Od października 1923 r. zatrudniony w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym MSZ.
Od stycznia 1925 do czerwca 1931 r. Emil Ruecker był w Gdańsku redaktorem naczelnym „Baltische Presse”, uchodzącego za nieoficjalny organ prasowy Komisariatu Generalnego RP w Wolnym Mieście Gdańsku. Był to polski dziennik (wydawany w języku niemieckim), ukazujący się w latach 1923-1931. Miał pozyskiwać gdańskich Niemców, obywateli Rzeszy i państw trzecich, w szczególności elit gospodarczych, dla polskiej argumentacji w kwestii Wolnego Miasta Gdańska, polityki bałtyckiej i zagranicznej. „Baltische Presse” poświęcał dużo uwagi gospodarce. Lansował hasło: „Gdańsk dla gdańszczan”.
„Baltische Presse” (numer z 1925 r.) - Emil Ruecker był redaktorem naczelnym tej gazety przez sześć lat
źródło: Gedanopedia
Emil Ruecker był inicjatorem powołania w lipcu 1927 r. Koła Dziennikarzy Polskich w Wolnym Mieście Gdańsku.
Wchodził też w skład redakcji „Rocznika Gdańskiego”. Było to czasopismo naukowe, wydawane od 1927 przez Towarzystwo Przyjaciół Nauki i Sztuki. Najwięcej miejsca zajmowała w nim historia nowożytna, mająca prezentować polski punkt widzenia na przeszłość Gdańska oraz Pomorza.
W lutym 1929 r. Emil Ruecker przeszedł do pracy w Komisariacie Generalnym RP i otrzymał immunitet dyplomatyczny, mający go chronić przed represjami władz Gdańska.
Po likwidacji „Baltische Presse”, od lipca 1931 r. ponownie pracował w MSZ, w Wydziale Prasowym.
W 1932 r. został szefem biura prasowego polskiej delegacji na konferencję rozbrojeniową w Genewie.
Przez rok, od grudnia 1932 r. Emil Ruecker był zastępcą naczelnika Wydziału Prasowego w MSZ.
Maria Ruecker, żona Emila Rueckera, zginęła z nim w wypadku samochodowym
źródło: Gedanopedia
Autor m.in. publikacji “Pięć lat polityki gdańskiej” (1927), “Stan prasy w Prusach Wschodnich i na Pomorzu” (1930).
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1930), Medalem Niepodległości (1931), Śląską Wstęgą Waleczności i Zasługi oraz licznymi odznaczeniami zagranicznymi.
Emil Ruecker zginął tragicznie 15 kwietnia 1934 r., w wieku 36 lat, w wypadku samochodowym pod Radomiem, wraz z poślubioną w 1926 r. żoną Marią z Łubieńskich (ur. 1900). Była ona m.in. założycielką Komitetu Towarzystw Polskich w Wolnym Mieście Gdańsku i prezeską (1927–1931) Towarzystwa Polek w Sopocie.
Oboje zostali pochowani na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie.
Winną tragicznego wypadku była rowerzystka Janina Król, za spowodowanie którego została skazana na rok więzienia.
źródło m.in. Gedanopedia, internetowa encyklopedia Gdańska
