Podczas sesji Rada Miasta Gdańska, która odbyła się 23 kwietnia 2026 r., Radni zdecydowali o ustanowieniu pięciu nowych pomników przyrody:
- sosny zwyczajnej (wydzielenie 113f leśnictwo Matemblewo);
- dębu szypułkowego (wydzielenie 114a leśnictwo Matemblewo);
- jodły pospolitej (wydzielenie 97a leśnictwo Renuszewo);
- buka zwyczajnego (Lasy Komunalne, wydzielenie 132b Oliwa);
- dębu szypułkowego (ul. Migowska 15, działka o numerze ewidencyjnym 194 obręb 054).
Wszystkie wskazane drzewa są zachowane w bardzo dobrym stanie zdrowotno-technicznym. Cechują je wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne. Kandydatów zgłosili Mieszkańcy w ramach inicjatywy „Zgłoś drzewo na pomnik przyrody”.
Trzy drzewa – sosna zwyczajna, dąb szypułkowy oraz jodła pospolita - rosną na gruntach zarządzanych przez Nadleśnictwo Gdańsk.
Wydział Ekologii i Energetyki, we współpracy z przedstawicielami Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych oraz Nadleśnictwa Gdańsk, dokonał kontroli terenowej kandydatów w celu zweryfikowania zasadności ustanowienia pomników przyrody. W wyniku oględzin wymienione drzewa otrzymały pozytywną opinię Nadleśnictwa jako osobniki o wyróżniających się walorach dendrometrycznych (obwód pnia oraz wysokość), historycznych, biocenotycznych i edukacyjnych.
Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris)
- drzewo rosnące na skraju historycznego traktu „Szwedzka Grobla”;
- pełni funkcję naturalnej dominanty i punktu orientacyjnego dla turystów zmierzających do punktu widokowego;
- korona o charakterze rozłożystym, wysoko wyniesiona;
- zachowane w bardzo dobrym stanie zdrowotno-technicznym;
- obwód pnia na wysokości 130 cm – 316 cm, wysokość – 28,5 m, rozpiętość korony – 10,5 m;
- wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne;
- wiek drzewa szacuje się na ok. 170–190 lat - drzewo wykiełkowało prawdopodobnie w pierwszej połowie XIX wieku (ok. 1835–1855 r.), co sprawia, że jest to jeden z najstarszych zachowanych okazów sosny w tym rejonie, pamiętający czasy dawnej, pruskiej gospodarki leśnej w Oliwie.
Dąb szypułkowy (Quercus robur)
- drzewo rosnące na terenie kompleksu leśnego „Lasy Oliwskie”, bezpośrednie sąsiedztwo nieutwardzonego ciągu komunikacyjnego (ścieżka leśna);
- stanowi absolutną dominantę wysokościową w drzewostanie - tak znaczna wysokość jest rzadka nawet dla starych dębów i świadczy o doskonałej jakości siedliska oraz genotypie drzewa ("drzewo doborowe");
- pień o tak dużej smukłości i wysokości jest ewenementem;
- zachowane w bardzo dobrym stanie zdrowotno-technicznym;
- obwód pnia na wysokości 130 cm – 388 cm, wysokości – 38,5 m, rozpiętości korony – 10,5 m;
- wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne;
- wiek drzewa szacuje się na ok. 170–190 lat - oznacza to, że dąb wykiełkował w pierwszej połowie XIX wieku (ok. 1830–1850 r.) i jest cennym reliktem dawnej gospodarki leśnej i drzewem macierzystym dla wielu pokoleń okolicznych dębów.
Jodła pospolita (Abies alba)
- drzewo rosnące na terenie kompleksu leśnego „Lasy Oliwskie”, bezpośrednie sąsiedztwo nieutwardzonego ciągu komunikacyjnego (ścieżka leśna);
- stanowi dominantę wysokościową w drzewostanie - tak znaczna wysokość świadczy o doskonałej jakości siedliska oraz genotypie drzewa ("drzewo doborowe");
- największy osobnik tego gatunku w wydzieleniu;
- zachowane w bardzo dobrym stanie zdrowotno-technicznym;
- obwód pnia na wysokości 130 cm – 336 cm, wysokości – 31 m, rozpiętości korony – 10,5 m;
- wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne;
- wiek drzewa szacuje się na ok. 120 lat – drzewo stanowi cenny relikt dawnej gospodarki leśnej.
Dwa dalsze pomniki przyrody również ustanowiono na terenach leśnych. Ich walory zostały zweryfikowane przez pracowników Wydziału Ekologii i Energetyki, a następnie potwierdzone przez eksperta dendrologa.
Buk zwyczajny (Fagus sylvatica)
- drzewo rosnące na terenie kompleksu leśnego „Lasy Oliwskie”, bezpośrednie sąsiedztwo nieutwardzonego ciągu komunikacyjnego (ścieżka leśna);
- w pobliżu przebiega ścieżka edukacyjna „Zajęczej Doliny”;
- pień powstały ze zrostu dwóch drzew rozwidlający na wysokości 3,2 metra na dwa główne przewodniki;
- zachowane w bardzo dobrym stanie zdrowotno-technicznym;
- obwód pnia na wysokości 130 cm – 360 cm, wysokości – 28,5 m, rozpiętości korony – 14 m;
- wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne;
- wiek drzewa szacuje się na ok. 135 lat – drzewo stanowi cenny relikt dawnej gospodarki leśnej.
Dąb szypułkowy (Quercus robur)
- drzewo rosnące na terenie leśnym w sąsiedztwie obiektu historycznego „Ruiny Górzyny”;
- pień na wys. 6 m rozwidla się na 2 główne przewodniki;
- zachowane w bardzo dobrym stanie zdrowotno-technicznym;
- obwód pnia na wysokości 130 cm – 326 cm, wysokości – 30 m, rozpiętości korony – 9,5 m;
- wysokie walory przyrodnicze, krajobrazowe i historyczne;
- wiek drzewa szacuje się na ok. 140–160 lat, co oznacza, że dąb wykiełkował w drugiej połowie XIX wieku (ok. 1860–1880 r.) i stanowi cenny relikt dendrologiczny.
W stosunku do nowych pomników przyrody obowiązuje katalog następujących zakazów:
1) niszczenia, uszkadzania lub przekształcania obiektu;
2) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym lub przeciwpowodziowym albo budową, odbudową, utrzymywaniem, remontem lub naprawą urządzeń wodnych;
3) uszkadzania i zanieczyszczania gleby;
4) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody albo racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej lub rybackiej;
5) umieszczania tablic reklamowych.
Lokalizację wszystkich pomników przyrody sprawdzić można w kompozycji mapowej Ochrona przyrody na stronie GeoGdańska.
