Monika Zawadzka

24.04.2026
Więcej artykułów poświęconych Gdańskowi znajdziesz na stronie głównej gdansk.pl
Osoba siedzi na ziemi przy jasnej, lekko zniszczonej ścianie budynku. Jedna noga jest podkurczona, druga wyciągnięta, a jedna dłoń oparta o podłoże. Osoba ubrana jest w czarną, luźną bluzę z długim rękawem oraz długą, ciemną spódnicę. Widoczne są bransoletki na nadgarstku. Zdjęcie wykonane jest w naturalnym świetle, z prostym, minimalistycznym tłem.
fot. Rafał Placek


Monika Zawadzka
Architektka i antropolożka kulturowa; badaczka ponad 40 miast europejskich, projektantka, autorka obiektów, obrazów, tekstów, edukatorka; profesora Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie prowadzi Pracownię Architektury Miasta oraz kursy i laboratoria antropologii kulturowej. zajmuje się miastami o przestrzeniach typu europejskiego – ich atmosferą, spójnością oraz geograficznym zróżnicowaniem. bada lokalne sposoby formowania przestrzeni publicznych, poprzez studia tożsamości formy urbanistycznej; fascynuje ją fenomen ulicy wraz z kształtującymi jej ściany ciągłymi pierzejami, tworzonymi z fasad miejskich domów. szczególnie miejsce w jej twórczości zajmują języki architektoniczne Gdańska oraz Gdyni, których kolejne dzielnice czyni obszarami swych badań, poszukiwań oraz polem wizualnych i materialnych transformacji. mieszka w Gdańsku, na Aniołkach.

Więcej informacji o artystce znajdziesz w mediach społecznościowych FB i IG.

W ramach Stypendium Kulturalnego FUNDUSZ TWÓRCZY realizuję projekt „Materia Ścian Dolnego Miasta”,
poświęcony zbadaniu ścian i murów domów miejskich oraz obiektów poprzemysłowych tej dzielnicy Gdańska. Celem działania jest identyfikacja i dokumentacja najcenniejszych fragmentów tkanki architektonicznej w formie przestrzennych artefaktów, wykonanych w technikach cyfrowych i tradycyjnych. Badane w projekcie ściany traktuję jako bezustannie nadpisywane nośniki miejskich opowieści – zapisy pamięci miejsca, przemian społecznych – świadków obecności kolejnych użytkowników przestrzeni. Projekt obejmuje dokumentację terenową, cyfrową inwentaryzację i modelowanie, a następnie przekształcenie cyfrowych modeli w pozytywowe i negatywowe reliefy. Zależy mi na podkreśleniu kulturowej wartości materialnej „skóry” architektury – poprzez ukierunkowanie zmysłowej percepcji odbiorców na wielorakich fakturach, teksturach, porowatościach, odkształceniach – jako istotnego elementu lokalnej tożsamości miejsca, tożsamości dzielnicy czy miasta.