Kacper Dziekan

15.07.2026
Więcej artykułów poświęconych Gdańskowi znajdziesz na stronie głównej gdansk.pl
Osoba stoi na skalistym górskim szlaku i zajmuje centralne miejsce w kadrze. Ubrana jest w niebieską kurtkę, dżinsy, trekkingowe buty oraz plecak. W tle rozciąga się surowy wysokogórski krajobraz z ostrymi, strzelistymi szczytami, lodowcami i stromymi skalnymi zboczami. Poniżej widoczne są dwa turkusowe jeziora polodowcowe, otoczone skałami. Dominują odcienie szarości, błękitu i bieli. Zdjęcie wykonano przy rozproszonym świetle, które podkreśla skalę górskiego otoczenia i kontrast między lodem, wodą oraz nagimi skałami.
fot. Juliette Parker


dr Kacper Dziekan 

Historyk, badacz, muzealnik, edukator, koordynator projektów w Instytucie Spraw Publicznych. Pracę doktorską poświęcił badaniu rosyjskiej kolonizacji Ameryki w pamięci kulturowej. Badania pamięci rosyjskiego imperializmu i kolonializmu rozwijał podczas postdoka na Uniwersytecie Concordia w Montrealu (Kanada).  Wieloletni koordynator projektów międzynarodowych w Europejskim Centrum Solidarności oraz współtwórca Portu Kultur – wielowymiarowej instytucji kultury w Mariupolu (w zawieszoniu od 24 lutego 2022 r.). Stypendysta programu Fulbrighta na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w 2019/2020, Landecker Democracy Fellowship 2021/22 oraz Museums Lab 2025. Współlaureat II nagrody w konkursie na koncepcję wystawy stałej Domu Literatury w Gdańsku. Zaangażowany w projekty edukacyjne, kulturalne, społeczne, historyczne i obywatelskie, zwłaszcza dotyczące krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Publikował w Nowej Europie Wschodniej, New Eastern Europe, Przeglądzie Bałtyckim, Tygodniku Powszechnym oraz Forum Dialogu.

Więcej informacji o autorze znajdziesz na stronie.

W ramach Stypendium Kulturalnego FUNDUSZ TWÓRCZY realizuję projekt Krawędzie lądu. Rosyjskie sny o potędze – eseje. Książka ma stanowić zbiór esejów analizujących rosyjskie dziedzictwo imperialne przez pryzmat krajobrazu, architektury, struktur społecznych oraz relacji kulturowych w szerokim sensie. Pokaże Rosję nie jako cywilizacyjny wyjątek, lecz jako pilnego ucznia europejskiego oświecenia, który przejął zachodnie idee postępu oraz misji cywilizacyjnej, a następnie zaszczepił je na bezkresnym lądzie, doprowadzając je do skrajności. Zaprezentuje specyficzny model imperializmu kontynentalnego, w którym granica między metropolią a peryferiami ulega zatarciu, a poczucie tożsamości narodowej zostaje zastąpione przez kategorię przestrzeni. Eseje skupią się na trwałości rosyjskich śladów kulturowych – od Alaski po Europę Środkową – oraz na współczesnych próbach redefiniowania tego dziedzictwa w dobie postkolonialnej. Projekt stanowi zwieńczenie mojego wieloletniego zainteresowania tematem: od strony naukowej, popularyzatorskiej, analitycznej oraz publicystycznej.