Grażyna Świętochowska

14.05.2026
Więcej artykułów poświęconych Gdańskowi znajdziesz na stronie głównej gdansk.pl
Kolorowe zdjęcie typu selfie przedstawiające osobę siedzącą na kanapie w pomieszczeniu. Osoba znajduje się blisko aparatu i patrzy w obiektyw, ma na sobie duże, okrągłe okulary oraz długie kolczyki. Ubrana jest w pomarańczowy sweter, a spod niego widoczna jest część innego elementu garderoby w kropki. W tle znajduje się jasna tapicerka kanapy, ciemnoniebieska poduszka z jasnym wzorem oraz ściana z materiału o charakterystycznej fakturze, na której zawieszony jest fragment ilustracji lub obrazu.
fot. archiwum prywatne


Grażyna Świętochowska

Filmoznawczyni, eseistka. Urodzona w Gdańsku. Od 2008 roku pracuje na Uniwersytecie Gdańskim, obecnie jako adiunktka w Instytucie Badań nad Kulturą. Jest autorką książki Kino mniejsze. W kręgu filmów czeskiej i słowackiej nowej fali, za którą otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami w kategorii Debiut oraz Nagrodę Rektora Uniwersytetu Gdańskiego. Publikowała m.in. w „Kwartalniku Filmowym”, „Images” i „Tekstach Drugich”. W latach 2008–2022 była redaktorką naczelną czasopisma naukowego „Panoptikum”.Równolegle rozwija praktykę literacką i eseistyczną. Jej teksty poetyckie i eseistyczne ukazywały się m.in. w „Wizjach”, „Czasie Literatury” oraz na portalu Gdańsk Miasto Literatury. W 2025 roku otrzymała stypendium artystyczne Marszałka Województwa Pomorskiego na projekt Emigranci ze Strajku Dokerów, poświęcony rodzinnemu archiwum fotograficznemu. Stypendystka Fundacji Gdańska i słuchaczka studiów podyplomowych Gedanistyka na Uniwersytecie Gdańskim. Darczyńca wystawy organizowanej przez Muzeum Gdańska „Nasi chłopcy”, współautorka katalogu wystawy.

W ramach Stypendium Kulturalnego FUNDUSZ TWÓRCZY realizuję projekt roboczo zatytułowany „Gdańsk z rzeczy pierwszych”.
Eseje będą łączyć kwerendę archiwalną z językiem literackim. Ich forma ma balansować między anegdotą, prozą poetycką i naukowym zapisem. Celem projektu jest stworzenie wielozmysłowej opowieści o Gdańsku na przestrzeni kilku wieków: opowieści, która wydobywa z historii miasta to, co pozornie marginalne, efemeryczne, dziwne albo użytkowe, a zarazem pozwala uchwycić przemiany miejskiej wyobraźni, kultury wizualnej i codziennych praktyk odbioru.