Chopin bez fortepianu w reżyserii Michała Zadary

Chopin bez fortepianu w reżyserii Michała Zadary
A
A

Wysockiej i Zadarze chodzi o radykalizm sztuki. Chodzi o przywrócenie Chopina jako artysty zadziwiającego i szokującego, idea ta poszukuje adekwatnej formy, odnajdując ją w eliminacji tego, co w tej muzyce najbardziej charakterystyczne – linii fortepianu. Mówienie w imieniu muzyki staje się szczególnie pojętym aktem regeneracji: jest zmaganiem o niepogrzebanie żywcem. - Katarzyna Fazan, „Didaskalia”

Barbara Wysocka - skrzypaczka, aktorka i reżyser teatralna i operowa - dokonuje w tym spektaklu rzeczy niezwykłej. Staje się medium, przez które płyną muzyka, słowo, emocje, wielorakie sensy - a zarazem niezwykle silnie zaznacza swoją indywidualną osobowość. Gdybym chciała znaleźć określenie pasujące do jej kreacji, chyba najbliższy istoty byłby termin "aktorka instrumentalna" - użyty jednak w nieco innym znaczeniu, niż u Bogusława Schaeffera. Wysocka jest zarazem pianistką i fortepianem, a jej ciało i głos stają się areną ścierających się ze sobą idei, sprzecznych myśli, skontrastowanych emocji.
- Anna R. Burzyńska, „Ruch muzyczny”

[Spektakl] wymaga morderczej dyscypliny, aliści ta w niczym nie hamuje mocy gry. Przeciwnie, wzmacnia ją, wydobywa akcenty, podkreśla sensy, podbija wściekłą pasję wypowiedzi i ich nieoczekiwany humor, rozkręca aktorską błyskotliwość. Każe oglądać spektakl jak występ instrumentalisty-wirtuoza i jak istotną, dobitną wypowiedź sceniczną. Nie: albo jedno, albo drugie! Jedno i drugie naraz, w dopełnieniu.
- Jacek Sieradzki, www.e-teatr.pl

Data: 2015-05-05 5 maja 2015 r.
Godzina: 19.00
Miejsce: Gdański Teatr Szekspirowski ul. Bogusławskiego 1, Gdańsk
Wstęp: BILETY: 90/ 65/ 40/ 15
Organizator: Gdański Teatr Szekspirowski