Koncert pamięci prof. Henryka Keszkowskiego

A
A

W programie: J.S. Bach, N. Matteis, P. Czajkowski, H. Villa-Lobos, C. Debussy, W.A. Mozart

Wykonawcy: Katarzyna Bąkowska, Wojciech Kołaczyk, Michał Marcinkowski, Maria Perucka, Karolina Piątkowska-Nowicka, Hanna Pozorska – skrzypce, Andrzej Siarkiewicz – fortepian

Słowo o Profesorze: prof. Małgorzata Skorupa

prof. Henryk KESZKOWSKI (1927-2011)

Urodził się 29 października 1927 r. w Bydgoszczy. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Poznaniu, a następnie edukował się na studiach aspiranckich przy PWSM w Warszawie. Był uczniem wybitnych skrzypków i pedagogów: prof. Zdzisława Jahnkego i prof. Tadeusza Wrońskigo. Od roku 1953 prowadził działalność koncertową, głównie jako skrzypek solista. Występową na wszystkich najważniejszych estradach koncertowych w całym kraju – na czele z Filharmonią Narodową. Koncertował również za granicą, m.in. w Niemczech, na Węgrzech, w Bułgarii, Belgii, Francji, Szwajcarii, Anglii i w Chinach. Nagrywał dla zagranicznych radiofonii, zwłaszcza muzykę polską. Należał do solistów Polskiego Radia, dla którego nagrał kilkadziesiąt utworów skrzypcowych. Jednocześnie działał jako kameralista. Przez pewien czas był pierwszym skrzypkiem Kwartetu Skrzypcowego Filharmonii Narodowej oraz koncertmistrzem orkiestr kameralnych w Antwerpii i Warszawie. W latach 1978-82 prowadził założoną przez siebie orkiestrę kameralną Akademii Muzycznej w Gdańsku; orkiestra ta odnosiła sukcesy koncertowe w kraju i za granicą, a na Międzynarodowym Konkursie Orkiestr Fundacji H. Karajana zdobyła brązowy medal. Zajmował się także komponowaniem: wygrał konkurs Polskiego Wydawnictwa Muzycznego na kadencje do Koncertu G-dur Mozarta. 

W swojej działalności pedagogicznej związany był z akademiami muzycznymi w Łodzi i Warszawie, prowadząc w nich klasę skrzypiec. Od 1977 r. wykładał w Akademii Muzycznej w Gdańsku, od 1984 r. zaś równolegle w AM w Bydgoszczy. W latach 1984-91 kierował Katedrą Kameralistyki w Akademii Muzycznej w Gdańsku. W roku 1988 otrzymał tytuł profesora. Za osiągnięcia artystyczne i pedagogiczne dwukrotnie otrzymał Nagrodę II stopnia Ministra Kultury i Sztuki. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był Członkiem Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. Cenił wszystkich wielkich twórców muzycznych, wśród nich najbardziej Johannesa Brahmsa i uwielbianego przez siebie Mozarta. Zmarł 21 września 2011 r.